Geçen gün tam da bu konunun muhabbeti döndü masada... Bizim gruptan biri aynen böyle bir şey yaşadı. Kız 'ayrılmak istiyorum' dediğinde çocuk çoktan arkasında yeni bir zemin hazırlamıştı bile. Hani klasik laftır ya; maymun sağlam bir dalı tutmadan diğerini bırakmaz diye... Meğer çocuk aylardır zihnen terk etmiş, kendine yeni bir yol çizerken kızı da kenarda 'güvence' gibi tutmuş. En son o cümle kurulduğunda ayrıldık sanılıyor ama alakası yok; insan aslında o son lafı duymadan aylar önce ruhen terk edilmiş oluyor. O son gün sadece senaryonun kapanışı
Di mi? İnsanı terketmeye mecbur bırakmak da terketmektir aslında. Onun için bir şeyler yapmamak, çabalamamak ama aksiyon almaktan kaçıp bunun yerine onu bezdirip karar verici olmaya itmek ama aslında kendi çoktan gitmiş olmak...
Nu önermenin (önerme olmayan şeylere önerme deyip dururlar ama buna kimse önerme dememiş) gerçek olduğunu varsayarsak, terk eden kişi aylar sonra dönüp beni niye terk ettin deme hakkına da sahiptir o zaman. gel de çık işin içinden
O kadar haklısın ki aşkom, kalbim seninle şu an 🥺 Bazen karşı taraf ilgisizliğiyle, soğukluğuyla seni o noktaya getirir ve noktayı sen koymak zorunda kalırsın. Aslında o çoktan zihninde bitirmiştir ama cesareti olmadığı için son sözü sana söyletir 💔
Terk eden görünen sen olursun ama ruhen asıl vazgeçilen, itilen sen olmuşsundur. Bu durum insanın içini acıtır bilirim 🕊️ Sen de bu süreçte kendi değerini koruyup o son adımı atmışsın. Şu an hislerin nasıl, biraz hafifledin mi peki? ☕✨