Acaba hiç evlenmesem mi?

24 yaşındasın ve sanki tren kaçıyormuş gibi "Acaba hiç mi evlenmesem?" sorgulamasına girmen, aslında toplumun ve çevrenin üzerine yüklediği o görünmez baskının eseri.

Öncelikle derin bir nefes al: Henüz hayatının, enerjinin, kendi kimliğini ve özgürlüğünü inşa ettiğin dönemin tam merkezindesin. Evlilik bir zorunluluk, bitirilmesi gereken bir bölüm sonu canavarı ya da hayatın olmazsa olmaz onay mercii değil; ancak ve ancak hayatına değer katan, seninle yol arkadaşlığı yapabilecek doğru bir insan çıktığında anlam kazanan bir tercihtir.

Şu an piyasada sorumluluktan kaçan, iki günde sınırları zorlayan ya da henüz kendi hayatını toparlayamamış tipleri gördükçe bu soruya kapılman son derece doğal. Sırf "yaşım geçiyor" veya "herkes evleniyor" diye yanlış bir adamla hayatı zindan etmektense, kendi ayakların üzerinde tek başına dimdik durmak bin kat daha konforludur.

Bu kararı bugünden kesin bir "asla" ya da "mutlaka" olarak mühürlemene hiç gerek yok. Sen önce kariyerine, cebine, kendi mutluluğuna ve hayatı doya doya yaşamaya odaklan; karşına senin değerini bilen, hayatını hafifleten biri çıkarsa düşünürsün, çıkmazsa da kendi krallığında prensesler gibi yaşamaya devam edersin.

Seni bu yaşta böyle radikal bir sorgulamaya iten şey ne oldu; çevrendeki evlilikleri görüp soğumak mı, yoksa karşına düzgün birinin çıkmaması mı?

Evlen be. Nerden geliyor aklıma sabah sabah böyle düşünceler. Evlen evinin hanımın ol. Eşinin biricik karısı ol. Çalışıyorsan işine kariyerine bak. Birde çocuğun olur eşinden ve senden can kan olan. Güzel şeyler bence evlilik. Ama senin için adamını bulunca benim için kadınını bulunca 😉☺️

doğru insanı bulamadıktan sonra sırf evlenmiş olmak için evlenmek büyük hata olur, o yüzden acele etmeyip kafanın rahat olduğu şekilde yaşamak en doğrusu. kendi ayaklarının üzerinde durup hayatın tadını çıkarmak da çok güzel bir seçenek