Eski sevgilim mahallemde dolanıp duruyor, ayrıyken peşimdeyken birlikteyken neden bu kadar tahammülsüz oluyor?

Ciddi bir ilişkimiz vardı ama artık son dönemlerde çok ayrılıp barışıyorduk. Çok tutkulu ama anlaşamayan bir çifttik. Yüzük falan almıştı ailelerle tanışılmıştı. Neyse.. en son tartışmamızda bana çok ağır konuştu sırf ayrıyken geçen doğum günümü küçük bi pastayla da olsa niye kutlamadın diye trip attım diye. Arkadaş altı üstü sakin tonda attığım bir tripti. Yine her ayrıldığımızdan sonra yaptığı gibi kendi pişman olup dolanıyor. Bundan öncekilerde mesaj atardı arardı sonuncuda engelledim. Şimdi de mahallede geziniyor. Daha önceki ayrılıklarımızdan birinde ablası ulaşmıştı intihara meyilli bir tip oldu iyice diye kendi de diz çöküp ağladı yalvardı vs. Ama affedince 1 ay sonra yine öfke patlamaları ağır sözler...

Bu sefer affetmeyi düşünmüyorum his mis de kalmadı ama karşıma çıkacak sanki bu gidişle. Bir erkek neden böyle yapar? Madem ayrıyken mahallemde gezecek olmayı isteyecek ağlayacak kapımda gerçek manada yatacak kadar seviyorsun birlikteyken neden tahammülsüz bir insan oluyorsun? Sorumun özeti bu. Bir erkek neden böyle yapar?