Onu üzmemek için devam ettim ama daha çok üzdüm?

Arkadaşlar bir şey sorucam. Birisiyle sanaldan konuşuyordum, hiç buluşmadık ama o kişi bana çok bağlandı, hatta aşık oldu yaa. Ben ona karşı hiçbir duygu hissetmiyordum ama o üzülmesin diye konuşmaya devam ettim. Arkadaşları vesile oldu, sevgili gibi olduk ama ben gerçekten ona karşı bir şey hissetmiyordum. Dün ayrıldık ve çok üzüldü. Ben de o üzüldü diye çok üzüldüm, ağladım, vicdan azabı çekiyorum.
O kadar çok ağlamış ki telefonda konuşurken sesinden hissettim, sonra sesini kapattı. İçim gitti gerçekten. Keşke en başından konuşmasaydım, keşke ümit vermeseydim diye düşünüyorum. Ben onu üzmemek için devam ettikçe daha çok üzmüş oldum galiba. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan ayrıldığım için üzülüyorum, bir yandan da ona karşı hiçbir şey hissetmediğim için kendime kızıyorum.
Sizce ben çok mu yanlış yaptım? Bu vicdan azabından nasıl kurtulacağım? Of gerçekten çok kötüyüm.