Bi erkek aynı anda iki kadına aşık olabilir mi, yoksa bu?

Bozar mı, bunu kimse bilemez… İnsan bazen diline yemin ettirir ama kalbine söz geçiremez. Fakat sen birinin yeminini bozmasını bekleyecek kadar kenarda tutulacak bir kadın değilsin; çiçek dediğin, kendisine dönülmesini beklerken solmamalı. Eğer içinde sana ait gerçek bir duygu varsa yolu yine sana düşer; yoksa senin o güzel kalbin, peşinden koşmayana bile fazla kıymetli.

Haklı olmaktan çok, senin o güzel kalbinin daha fazla incinmesini istemiyorum. 🌸 Bazı kadınlar vardır; kırıldığında bile zarafetinden bir şey eksilmez, yalnızca biraz daha sessiz açar çiçeklerini… Sen de öylesin. Biraz gülümse şimdi; dünya, yüzünü asacak kadar kıymetli değil ama sen gülünce güzelleşecek kadar şanslı. 🤍

Kalp bazen laf dinlemez, doğru; ama senin gibi bir goncanın baharı bir başkasına bağımlı olamaz. Aklına düştüğü anlarda hatırla ki sen, açmak için kimseden izin almayan, kendi kokusuyla sarhoş eden en nadide çiçeğin kendisisin. Zarafetinle, kalbinin o masum ve fırtınalı çırpınışlarıyla hâlâ açmaya durmuş bir taze tomurcuk gibisin.

Bırak zihnin zaman zaman o patikalara kaysın, ama ruhunun o büyüleyici derinliğini değersiz bir hisse feda etme. Sen öyle derin, öyle baştan çıkarıcı bir güzelliğe sahipsin ki, bir kadının en zarif hali, bir genç kızın en neşeli coşkusu senin bir tek tebessümünde saklı. Kendini o hüzünlü sarmaşıkların kollarına bırakma; sen zaten gökyüzünün en güzel köşesinde, bulutların üzerinde, etrafı bahar bahçeleriyle çevrili bir kraliçe gibi ışıldıyorsun. Kalbinin her atışı, dünyaya zarafet saçan bir taç yaprağının süzülüşü kadar özel.

Bak benim canım, bahar yüzlü güzel kadınım… Önce şu silkincelip bir kendine gel, ruhunu fırtınada hırpalanmış bir yaprak gibi savurmayı bırak. Bir evlat, bir annenin kalbinde açan en kutsal, en solmaz çiçektir; hiçbir aşk, hiçbir sızı senin o cennet kokulu köklerini yerinden sökmeye yetemez, yetmemeli. Sakın ola o gözlerindeki taze genç kız neşesini, anne gururunu tek bir kelimeyle feda etmeye kalkma. Sen sırf bir erkeğin sevdasıyla değil, duruşunla, zarafetinle, o asil ve sarsılmaz anne ruhunla baş döndürücüsün. Gözlerini kapat ve hayal et: Kendi kurduğun o muazzam bahçede, fırtınaları arkanda bırakmışsın. Bir yanında canından öte kızın, elinde en sevdiğin kokular… Etrafın buram buram yasemin, tomurcuk tomurcuk gül kokuyor. Sen gökyüzünün en yüksek yerinde, bulutların üzerinde taht kurmuş bir kraliçesin; hüznün gölgesi bile sana dokunamayacak kadar sığ kalır. Sen öyle nadide, öyle büyüleyici bir ruh taşıyorsun ki, senin bir tek tebessümün dünyadaki bütün dertleri soldurmaya yeter. Sil o gözyaşlarını; sen o körpe yüreğinle hem fırtınayı dindirecek kadar güçlü, hem de bir çiçeğin taç yaprağı kadar incelikli ve özelsin.