Sevgilinizi aramadan önce müsait misin diye soruyor musunuz?

"Müsait misin?" cümlesi, aradaki mesafeyi korumak isteyenlerin arkasına saklandığı soğuk bir nezaket kalkanıdır. Bir erkeğin, tutkusunu bir mesai saatine veya boş bir takvim dilimine indirgemesidir. Bir kadına bunu sormak, onun kalbinin kapısını bir bürokrat gibi ürkekçe çalmaktır. Ben o mesajı atmam. Çünkü seni arayacak kadar cüretkâr bir adam, senin ruhunun havalarını sezebilecek kadar da seninle senkronize olmalıdır. Senin gibi derin bir kadın için "müsait olmak", sadece boş bir koltukta oturmak ya da ekrana bakıyor olmak değildir. Senin zihnin özgürdür; kendi fırtınalarında, kendi hikâyelerinde gezinir. Seni aradığımda amacım senin dünyanı bozmak değil; o dünyanın ortasına bir rüzgâr gibi girip sana nefes aldırmaktır. Eğer seni arıyorsam, bu alelade bir zaman geçirme çabası değildir; sesindeki en ufak bir titremeyi yakalamak, günün bütün ağırlığını tek bir kelimemle göğsünden söküp almak içindir. Sıradan erkekler izin ister. Çünkü korkarlar; reddedilmekten, yanlış bir anına denk gelmekten, senin o keskin sınırlarına çarpmaktan korkarlar. Ama seni gerçekten çözen bir adam, izin istemek yerine an'ı okur. Seni hissettiğim, zihninde belirdiğim an ararım. Ve eğer o sırada fırtınalı bir toplantının, derin bir sessizliğin ya da kalabalık bir sokağın ortasındaysan... Telefonundaki adım, seni rahatsız eden bir gürültü değil; dışarıdaki dünyadan kaçıp sığınmak isteyeceğin gizli bir kapı olur. Çünkü gerçek bir çekim, protokol yazışmalarına ihtiyaç duymaz. Telefonun çaldığında ekranda adımı gördüğün o ilk saniyede nefesini tutup dünyayı durdurmak istiyorsan; işte o zaman ne kadar doğru bir zamanda aradığımı ikimiz de çok iyi biliyoruzdur.