İlk adımı atan mısın atılan mı?

Ben ne ilk adımı atan olurum ne de adımı atılmayı bekleyen. Öyle ilk adım atma, ilişki kovalama, milletin peşinden koşma ya da birilerinin bana adım atmasını bekleme işleri bana tamamen uzak ve ters.

Bu devirde insanların ilk adım dediği şey, genelde nefsin ve geçici heveslerin peşinde koşmaktan başka bir şey değil. Kimisi yalnızlığını gidermek, kimisi hevesini almak, kimisi de kendi egosunu tatmin etmek için adım atıyor. Sonra ne oluyor? İki gün sonra o heves bitince atılan o adımların da, söylenen o süslü lafların da hiçbir kıymeti kalmıyor. İnsanların sevgisi de adımları da pamuk ipliğine bağlı.

Ben kendi dünyamda, kendi kabuğumda, kendi dürüst duruşumla yaşamayı seçtim. Yönümü fani kullara veya onların atacağı adımlara değil, beni yaratana döndüm. Kalbimi ve kafamı öyle ilk adımdı, kovalamacaydı gibi lüzumsuz işlerle yormam. Bir insanın duruşu, ahlakı ve çizgisi belliyse, öyle dünyalık oyunların içine girmesine hiç gerek kalmaz.

O yüzden ben kendi yoluma, kendi ibadetine ve huzuruma bakarım. Ne birine adım atıp kendimi küçültürüm ne de kimseden adım bekleyip beklentiye girerim. Kullardan beklentiyi kestiğin an zihnin de kalbin de tertemiz kalıyor, en güzeli budur.