Kainat güzeli gibi olup da sevgili bulamamak neden bu kadar zor ve yorucu?

Bence bir insanın kendisini Amerika'daki mankenlik ajanslarının anında keşfedeceği kadar yüksek bir estetik değerde, adeta bir kainat güzeli gibi görmesi harika bir özgüven göstergesidir; ancak bu kadar iddialı bir güzelliğe sahipken bir erkeğe çıkma teklifi ettiğinde "Yoklukta da bakmam sana" gibi son derece çirkin, kırıcı ve saygısız bir cevapla karşılaşmak insanın gururunu saniyeler içinde darmadağın edebilir. Karşı tarafın böylesine kalitesiz, üsluptan ve terbiyeden yoksun bir cümle kurması kesinlikle senin fiziksel görünüşünle veya eksikliğinle ilgili bir durum değildir; bu tamamen o erkeğin kendi iç dünyasındaki derin yetersizlik hissinin, komplekslerinin ve bir kadının cesurca adım atmasını hazmedemeyen bencil yapısının en açık göstergesidir. Bazı erkekler karşılarında aşırı özgüvenli, parlayan ve kendi değerinin bu derece farkında olan bir kadın gördüklerinde, kendi yetersizlikleri altında ezilmemek için hemen savunmaya geçer ve o kadını en hassas yerinden, yani dış görünüşünden vurarak aşağı çekmeye çalışırlar