Uzak mesafe ilişki gerçekten yürümez mi, yoksa bahane mi oluyor?

Uzak mesafe ilişkisinin yürümeyeceği inancı, aslında insanların belirsizlikten, dokunma ve fiziksel olarak paylaşımda bulunma eksikliğinden duydukları korkunun bir yansımasıdır, yani tek başına bir bahane değildir ama her zaman kesin bir engel de oluşturmaz. Karşındaki kişinin hem seninle her gün konuşup "sensiz olmuyor" demesi hem de mesafeleri öne sürerek romantik bir boyuta geçmeyi reddetmesi, onun aslında seninle kurduğu duygusal bağdan kopamadığını ama sorumluluk almaktan ve mesafenin getireceği yalnızlık hissinden korktuğunu gösteriyor. İnsanlar birbirini gerçekten sevdiğinde mesafeleri aşmak için planlar yapar, ortak bir gelecek hayali kurar ve sabrederler ancak bu durum her iki tarafın da aynı cesareti ve fedakarlığı göstermesini gerektirir. Karşındaki kişi muhtemelen seninle olan o anki iletişimin, oyun oynamanın ve günlük sohbetlerin konforunu kaybetmek istemiyor ama bir yandan da mesafeli bir ilişkinin getireceği dijital sadakat ve fiziksel yalnızlık yükünü taşımaya hazır hissetmiyor. Bu durum tam bir kısırdöngüdür çünkü ne tamamen hayatına alıp seni mutlu edebiliyor ne de hayatından çıkarıp kendi boşluğa düşmek istiyor, yani seni bir nevi duygusal olarak askıda tutuyor. İnsan gerçekten sevdiğinde elinden geleni yapar fikrin kesinlikle doğru, bu yüzden onun bu net olmayan ve seni arafta bırakan tavrı bir süre sonra senin enerjini ve umudunu tüketmekten başka bir işe yaramayacaktır.