Bence benim için oldukça önemli. Sağlıklı bir ilişkide iki kişinin de kendi arkadaşlıklarını ve sosyal çevresini koruyabilmesi, birbirine güvenmesi ve birbirine alan tanıması gerektiğini düşünüyorum. Birlikte vakit geçirmek kadar ayrı vakit geçirmek de ilişkinin sağlıklı ve dengeli olması açısından değerli.
Açık konuşmak gerekirse, ilişki başladı diye hayatımızdaki diğer insanları sıfırlamak tamamen saçmalık. Ben sevdiğim kadının arkasında durur, alanına da saygı duyarım; aynı saygıyı ve güveni de karşı taraftan beklerim.
Sağlıklı sınırı belirleyen şey ne yasaklar ne de kurallar; tek kriter karşılıklı güvendir. Birlikteyken de birey kalabilmek ilişkiyi çürütmez, aksine tazeler. Zaten kendine ve ilişkisine güvenen insan, partnerinin arkadaşlarıyla vakit geçirmesinden rahatsız olup gölge etmez. Hayat bir cezaevi değil, altı üstü huzurla yürümek istiyoruz. Yoksa yokum
Bence sağlıklı sınırı belirleyen şey yasaklar değil, karşılıklı güvendir. İlişki kurduk diye arkadaşlarımızı hayatımızdan çıkarmamız gerekmez.
Sevdiğin insanın sosyal hayatını kısıtlamak sahiplenmek değil, çoğu zaman güvensizliği yönetememektir... Sınır özgürlüğü yok etmek için değil, güveni korumak için vardır.
Zaten her insanın kendi hayatı, düzeni var. Her gün her gün arkadaşlarla görüşmek çok zor.
Herkes kendince planını yapıp arada arkadaşlarıyla görüşür, ailesiyle görüşür. Birbirimize göstermemiz gereken ilgi gösterildikten sonra fazlasına takılmamak lazım.
Evli insanlar bile bütün gün yan yana değil sonuçta.
Bir iliskide bu durum tabii ki de olmalı. Çunku karşındaki insanı ne kadar çok sıkarsan, o kadar çabuk bunaltırsın ve artik bir noktadan sonra o ilişkinin bitmesi kaçınılmaz olur..
Ben kesinlikle hiçbir ilişkimde bu kadar sıkı kurallar koymadım ya da kısıtlamadım. Herkesin kendine göre hareket alanı olmalı, kendine ve arkadaşlarına ayıracağı ozel vakitler 🥰
İnsanlar kendi arkadaşlarıyla yakınlarıyla görüşmesi beni etkilemez. Herkesin kendi alanı vardır, kendi adıma söylesem doğru kişilerle görüşmesi daha sağlıklı olur.
En yakın arkadaşım eşim olur zaten, çoğu vaktimi onunla geçirmek isterim. Geri kalan zamanlarda da işlerimle ilgilenirim. Arada da çok sık değil haftada 1 falan arkadaşlarımla takılırım o kadar.
Arkadaşlarıyla görüşebilmeli. 7, 24 beraber olamayız. Birbirimizden sıkılırız. Kaçınılmaz bir sondur bu. O yüzden serbestlik iyidir. Dönerse senindir dönmediyse hiç senin olmamıştır. Adamı bağlayacak halim yok.
Birbirini ihmal etmedikten sonra elbette arkadaşlarla görüşmek kadar doğal bir şey yok. İnsanı sosyal çevresinden alıkoymak, kısıtlamaya girer ve bu o kişiyi mutsuz eder. Seven insan sevdiğini mutlu görmek ister.
benim hoşlanmadığım arkadaşları varsa görüşmesini istemem aynı şekilde ona da saygı duyarım. ama o toxicler gibi kız arkadaşın olamaz vs demem. buluşadabilir eğer iki kişi değillerse. aynısını ondan da beklerim. çok karışmak kesinlikle ilişkiye zarar verir
Karşı cinsten arkadaşa ya görüşmemesi gerekir ya da eşinle beraber görüşürsün ayrıca aynı cinsten arkadaşsaher iki taraf görüşebilmeli ama ailesini ihmal edecek şekilde değil
Birbirinin hayatına engeller koymak değil bana göre bir ilişki ama zaten seven biri sınırını ona göre koyacaktır bizi ihmal etmediği ve ona iyi geldiği kadarıyla görüşmesi sorun olmadı hiç ☺️✨
hemcins arkadaşlarıyla belli bir sınır içerisinde görüşülebilir.. tabii arkadaşlarının kim ve nasıl birileri olduğunu da bilmem lazım, herkesle arkadaş olunmaz..
Ne olursa olsun her şey de ilk olan birbirimiz olmalıyız. En yakın arkadaş yoldaş. Kendi alanlarımızın olması sağlıklı ama öncelik ikili ilişki. Çevre arkadaş görüşmesi yerinde ve dozunda olmalı..
Denge önemli ya. İkimizinde arkadaşları var sonuçta abartmadan, dengeyi bozmadan olabilir. Ben karışmam o da karışmaz. Burada güven devreye giriyor işte 🙂