Aşka inanmayanlar vardı demi bide?

Eserin ayrıldığı ilişkisinde de gördüğümüz gibi aşk gelip geçici. Yani anlık elektriklenme mevzusu bu. Kalıcı bir durum değil. Aşk diye bir şey yok. Kalkıp 50 kişiye sarılmış, aşkım demiş birisinede ben aşk deyip sarılmam. İlk ve tek benim olmalı. Bende onun. Ben özel bir bağ oluşmasını savunurum her zaman. Bu hayatta unutulan değil, iz bırakanlardanım. 😉

Açık konuşmak gerekirse... Aşka inanmıyorum diyenlerin çoğu aslında aşka değil, o duygunun ihale edildiği insanlara olan inancını kaybetti. Kalbi bir kere fena gümleyince faturayı hissin kendisine kesmek işin kolayına kaçmak tabii. Risk almaktan çekinen, ben o topa girmem diyenlerin tatlı bir kaçış kılıfı yani. Ama en iddialı reddeden bile doğru fırtınaya denk geldiğinde ilk sığınacağı limanı arar. Aşka inanmamak, yer çekimine inanmıyorum demek gibi bir şey; sen kabul etsen de etmesen de o elma eninde sonunda kafana düşüyor insanların yaşadığı duyguları çoğu zaman aşk değil menfaat temin etmek için oluyor.

Aşk'ı yaşamayan biri Aşkı bilemez, Bende zamanında çok dalga geçerdim nedir bu aşk saçmalığı derdim ama işte nerde ne zaman karşına çıkacağını kimse bilemez, Aşk şaranpolden freni patlamış bir kamyon gibi sana çarpınca Asıl o zaman gerçek aşkı anlarsınız, Aşk Anne sevgisine en yakın şeydir.
Hemen çoğu insan Dünyada en sevdiği şey Annesidir ikinci sırada belki babası veya kardeşleridir.
Ama ne acayip ki AŞK Anne sevgisinden sonraki en büyün sevgidir ve çok acı verir insana.
Tabiki de bazıları bunu kontrol edemez sonu hüsranla da bitebiliyor.