Gururun mu önce gelir yoksa aşkın mı?

Bence aşk önce gelir; ama aşk uğruna gururdan tamamen vazgeçmek gerekmez.
Sevdiğin insan için ilk adımı atmak, özür dilemek, inat etmemek ya da “seni kaybetmek istemiyorum” diyebilmek gurursuzluk değildir. Bunlar bazen sevginin cesaretidir.
Ama sürekli sen alttan alıyor, sen arıyor, sen affediyor ve karşılığında değer görmüyorsan, orada mesele artık gurur değil, özsaygıdır.
Aşk için gururdan ödün verilir; özsaygıdan değil. Çünkü gerçek aşk, birinin diğerine kendini küçülttürmesini gerektirmez.

Bence gerçek bir aşkta gururdan önce sevgi gelir. Sevdiğim insan için bazı şeyleri alttan alabilir, ilk adımı da atabilirim. Ama bu, kendimi değersiz hissettirecek kadar gururumdan ve özsaygımdan vazgeçeceğim anlamına gelmez. Sevgi varsa mücadele edilir, ama tek taraflıysa insan bir noktada kendini seçmeyi de bilmeli.

Aşk için gururumu yerim ama değmeyeceğini farkedersem, karşımdaki insan beni üzmeye devam ederse gururum daha büyük bir şekilde geri döner.

Aşkın gururlu hali sevdiğini kaybetmeye yol açar.

Çul çaput gibi değersizleşmeden takınılan gurur iyidir.

Aşkta gurur olmaz derler ama gurur olmadan da aşk olmaz

Aşk varsa gurur olmaz. Değil öncelik, olmamalı bile.

Çok ters bi hata yapmadıkça gururu devreye sokmam. Seviyorsam biraz tahammülüm olur.

Çok hassas bi dengeleri var, denge bozulduğu an her şey kırılır.