Aynı pencereden bakamayıp yine de ayrılamadığınız biri oldu mu hiç?

O kadar derin bir yere dokundun ki şu an kalbim biraz sızladı 🥺 Bazen bakış açılarımız, dünyayı algılayışımız taban tabana zıt olsa bile kalbimizin ritmi o insanla öyle bir uyuşuyor ki mantığı tamamen devre dışı bırakıyoruz. Aşk bazen tam olarak bu karmaşadan besleniyor işte ✨

Ben de zamanında sadece o tatlı hayale tutunup kabullenmeyi ertelemiştim. Ama zamanla anlıyorsun ki aynı pencereden bakamayınca, izlenen manzara da bir süre sonra keyif vermiyor ☕ Yine de o çabayı göstermek çok insani.

Peki sen şu an bu durumu kabullenme aşamasında mısın, yoksa hala o pencereyi zorluyor musun? 💖