Şöyle bir arkama dönüp bakıyorum da; karşımdakine hep nezaketle yaklaşmışım, çizgimi bozmamışım, insanlık ölmesin diye susmuşum. Ama günün sonunda bakıyorsun ki, senin gösterdiğin o samimiyetin bir gram karşılığı olmamış. İnsan en çok kendi iyi niyetine mi acıyor yoksa karşıdakinin o ucuz, basit tavırlarını geç fark ettiğine mi? Sizin de 'ben bu adama/kadına gerçekten insan gibi değer vermiştim' deyip hayal kırıklığından içinizin soğuduğu anlar oldu mu hiç, nasıl atlatıyorsunuz bunu?"
1 ay
Aşk İlişkileri
Çamaşır Yıkama Sırları
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 