Evlilik bitince gerçekten sevmek gitmesine izin vermek midir, siz ne düşünüyorsunuz?

Bugün hayatımın en zor kararlarından biriyle yüzleştim. Çok sevdiğim insan artık bu evliliği sürdürmek istemediğini söyledi.

Evliliğimiz kolay geçmedi. Geçmişten taşıdığımız yükler vardı. Ailevi sıkıntılar yaşadık, maddi manevi zor dönemlerden geçtik. Defalarca kırıldık, defalarca toparlanmaya çalıştık. Her seferinde bir şekilde ayakta kalmayı başardık. Ben yine başarabileceğimize inanıyordum ama bu kez olmadı.

Geçmişe dönüp baktığımda kendi hatalarımı da görüyorum. Daha iyi yapabileceğim birçok şey varmış. Bunlardan ders çıkarmam gerektiğini de biliyorum.

Bugün anladığım en önemli şey şu oldu.

Evlilik ya da sevgi karşındaki insanı kendine bağlı tutmak değildir. Sevdiğin insanın da bu hayata bir kez geldiğini, kendi hayalleri, duyguları ve kararları olduğunu kabul edebilmektir. Bazen gerçekten sevmek, canın yansa bile onun kararına saygı duymaktır.

Bu kolay değil. İnsan sevdiği kişiyi kaybetmek istemiyor. Ama sevgi zorla sürdürülen bir şey de değil.

Eğer bu satırları benim gibi zor bir dönemden geçen biri okuyorsa şunu bilsin.

Bir ilişkinin bitmesi hayatın bittiği anlamına gelmiyor. Bazen en büyük olgunluk kal demek yerine yolun açık olsun diyebilmektir.

Kalbimde kırgınlıktan çok teşekkür var. Birlikte yaşadığımız güzel anılar için teşekkür ederim. Umarım bundan sonraki hayatında huzuru ve mutluluğu bulursun.

Ben de yaşadığım her şeyden ders çıkarıp kendim için ailem için daha iyi bir insan olmaya çalışacağım.

Not: Bu yazdıklarım bir soru değil. Sadece benim gibi bu süreçten geçen insanlara az da olsa faydası olur umuduyla paylaşmak istedim.