Boşandığım eşimi unutamıyorum, fotoğraflarına takılı kaldım, bu saplantıdan nasıl çıkacağım?

Boşandıktan sonra başka şehre taşındı. Tüm hesaplarını kapattı. Onu göremiyorum ama çalıştığı okul etkinlik vs. fotoğraf koyuyor. Oradan görebiliyorum yılda iki üç fotoğraf. O fotoğrafları kaydediyorum, her gün bakıyorum.

Onsuz 1 saat kalamazdım, ben yine de gözden çıkardı. Ondan başka kimseyi istemiyorum. Ölene kadar evlenemem. Oğlum bana benziyor diye üzülüyorum. Biraz olsun ona benzeseydi.

Hiç ondan ayrılmışım gibi gelmiyor, çünkü resmine bakmadığım, onu düşünmediğim tek bir an yok. Her gün her yerde benimle.

Neden bu kadar severken terk edildim bilmiyorum.