Neden hala evli değilsin?

Yalnız ben soru sordum, sen soru soruyorsun bana nasıl iş bu 😂😂😂😂😂😂

Başıma da gelen gelmeyen 😂

Benden bir cacık olmaz

bende isterim evim yuvam olsun ama şu an hiçbirine gerçekten hazır değilim, hayatı yeni öğreniyorum. Ben elimi tuttuğunda kalbimi üzmeyecek, ahlaklı, Allah korkusu olan biri olsun istiyorum. Ben aramak istemiyorum; bir gün inanıyorum ki olacak, her ya da geç.
Çünkü biliyorum ki zorlamayla, koşturmacayla ya da sırf yalnız kalmamak için atılan adımlarla huzur bulunmaz. Günümüzün o hızlı tüketilen, emek vermeden tüketilen ilişkilerine kendimi zorla dahil etmek istemiyorum. Benim kalbim de, bakış açım da gösterişten, sosyal medyanın illüzyonlarından ve samimiyetsiz heveslerden uzak. Benim aradığım şey anlık bir heyecan değil; bir ömür aynı yastığa baş koyduğumda bana güven verecek, merhametiyle içimi ısıtacak ve incitmekten korkacak bir ruh. Ben bu yaşıma kadar kolay gelmedim inanın hep imtihan dünyası olduğunu vurguluyorum zaten

Ailemin zaman algısı belki beni kısıtlıyor gibi görünebilir ama ben bu zamanı bir kayıp olarak görmüyorum. Zaten hayatı, insanları ve en önemlisi kendimi yeni yeni tanıyorum. Kendi sınırlarımı çizmeyi, kendimi korumayı ve hayatın gerçeklerini öğreniyorum. İnsan önce kendi içinde bir yuva kurmalı, kendi iç huzurunu bulmalı ki bir başkasına huzurlu bir yuva olabilsin.
Bu yüzden kimsenin peşinden koşmayacağım, kimseyi etkilemek için değişmeyeceğim. Ben kendi çizgimde, kendi sessizliğimde ve dualarımda kalacağım. Nasibimde olan insan, zamanı geldiğinde zaten yolumu bulacak. Kalbimi emanet edeceğim o doğru insan geldiğinde, geçmişte yaşadığım tüm bekleyişlerin ve verdiğim tüm emeklerin ne kadar anlamlı olduğunu anlayacağım. O güne kadar acelem yok; hayatı öğrenmeye, kendimi büyütmeye ve kalbimi temiz tutmaya devam edeceğim.

Karşıma çıkan kişilere şans verdim. İyi niyetle yaklaştım, elimden geldiğince kırmamaya çalıştım. Ama bazıları bunu iyi niyet olarak değil, fırsat olarak gördü ve kötüye kullandı. İnsan oğlu sevilmeye muhtaç bir varlıktır. Keza hayvanlar da öyledir. Bir köpeğe ya da bir kediye sevgi gösterdiğinde bunu hisseder, sana bağlanır. İnsan da böyledir. Sevildiğini, değer gördüğünü hissetmek ister.

Kimse tek başına yaşamak istemez. Herkes hayatında kendisini anlayacak, yanında olacak, güvenebileceği birini ister. Ama bazen karşımıza öyle insanlar çıkıyor ki, verdiğimiz değerin kıymetini bilmiyorlar. Sonra ister istemez insan düşünmeye başlıyor. Acaba sorun bende mi, yoksa yanlış insanlara mı denk geldim diye.

Yine de insanın içinde bir umut oluyor. Çünkü ne kadar kırılsak da sevilmekten, değer görmekten vazgeçemiyoruz. Bu bizim zayıflığımız değil, insan olmamızın bir parçası. Önemli olan sevgiyi hak eden insanı bulabilmek. Çünkü herkes sevgiyi almayı bilir ama herkes onun değerini bilmiyor.

Yani lafın kısası, ne ailem bu konuda istekliydi ne de ben uzun süre evlenmeyi hiç düşünmedim Belki de bu yüzden nasibim hep kapalı kaldı

Sanal olay bana hiçbir zaman gerçek gelmedi. Sonuçta karşındaki kişinin gerçekten kim olduğunu bile bilmiyorsun. Bayan mı, erkek mi, söylediği şeyler doğru mu, hayatını anlattığı gibi mi yaşıyor, bunların hiçbirinden emin olamıyorsun. Böyle bir ortamda "aşk" demek bana çok gerçekçi gelmiyor. Çünkü aşk dediğin şey sadece yazışmakla olmaz. İnsanın birbirini görmesi, tanıması, güvenmesi, iyi gününde de kötü gününde de yanında olduğunu hissetmesi gerekir. Ekranın arkasındaki birine bağlanmak kolay olabilir ama o kişinin gerçekten anlattığı kişi olup olmadığını kimse bilemez. O yüzden ben sanal dünyada kurulan her şeye mesafeli bakıyorum. Gerçek hayatın yerini hiçbir ekran tutamaz.

Olur ya da olmaz, nasip kısmet işi. Bakarsın hiç olmaz... Ben de 'bekârlar derneği'ne onursal üye olurum. 😂

Ortalık pislik kaynıyor bu devirde doğru erkek benimle evlenirse o gün hayır dağıtacağım