İlerde eşiniz vefat ederse yeniden evlenmeyi düşünür müsünüz? Bu durumu kendinize veya eşinize yakıştırabilir miydiniz?

Bir ömür aynı yastığa baş koyduğunuz, ruhunuzun diğer yarısı olan o insan artık yanınızda değilse... Kalbinizdeki o büyük boşluğu zaman mı doldurur, yoksa o boşluk hep bir hatıra müzesi olarak mı kalır?
Bazıları sevginin ölümsüz olduğuna inanıp hayatı tek başına tamamlamayı seçer; bazıları ise yarım kalan hikayeyi yeni bir nefesle devam ettirmenin, sevmeye devam etmenin hayatın bir parçası olduğunu söyler. Sizce sadakat, yaşarken verilen bir söz müdür, yoksa bittikten sonra bile devam eden bir mühür mü? Bir gün o büyük sessizlik kapınızı çalarsa, kalbinizi yeniden bir başkasına açmaya cesaretiniz olur muydu, yoksa sadece o eşsiz hatıraya mı sığınırdınız?