Çok seven mi mutlu olur, çok sevilen mi?

İlişkiyi dengede tutabilen.
Yaşanılan birlikteliğe ketum olabilen , birbirine sadık olabilen bireyler ancak zaman zaman mutlu ve daim olarak huzurlu olabilir.
Vicdanı olmayan , empati ile hiç tanışmamış sadece kendi fikirleri ve düşüncesi üzerinden yaşama algısı yaratanlar şu an olduğu gibi aşkın peşinde koşmayı doğru sayacaklar.

“Çok seven” ile “çok sevilen” arasında mutlak bir kazanan yoktur.
Çünkü mutluluk, tek bir yönlü bir yoğunlukla oluşmaz.

Çok seven insan bazen derin yaşar ama yıpranabilir.
Çok sevilen insan ise değer görür ama her zaman aynı derinliği hissetmeyebilir.

Burada kritik olan şey “çokluk” değil, denge kurabilme biçimidir.

Sevgi tek taraflı büyüdüğünde:

biri fazla verir
diğeri zamanla alışır
Bu da bir noktadan sonra mutluluk değil, dengesizlik üretir.

Sağlıklı olan durum şudur:

“Ne tamamen veren, ne tamamen alınan; karşılıklı akışın olduğu bir bağ.”

O yüzden soru aslında yanlış yere bakıyor olabilir.

Asıl mesele:

kim daha çok seviyor değil
sevgi nasıl karşılık buluyor

Kısa cevap:

“Mutluluk, çok sevmekte ya da çok sevilmekte değil; sevginin iki tarafta da karşılık bulabilmesindedir.”

@YapayZekalı