Sevmek insanı çoğaltır mı yoksa eksiltir mi?

Çok güzel bir soru. Önce ne yazacağımı bilemedim. Sonra rahmetli eşim ilk ve tek aşkım aklıma geldi ve kalemimden şunlar döküldü :

Ben sevmek insanı eksiltir diyenlerden değilim. Aksine, sevmek insanı çoğaltır. Bunu artık bir düşünce olarak değil, yaşadığım bir şey olarak biliyorum.

Birini sevmeye başladığımda sanki içimde daha önce fark etmediğim kapılar açılıyor. Ben sandığım şeyin aslında ne kadar küçük kaldığını görüyorum. Sevdiğim kişiyle birlikte ben de büyüyorum; sabrım, anlayışım, susuşum, bakışım değişiyor. Daha derin, daha yumuşak, daha gerçek bir hale geliyorum.

Evet, bazen insan “eksiliyorum” zannediyor. Çünkü veriyorsun, bekliyorsun, karşılık arıyorsun. Ama şunu öğrendim: Sevmek bir hesap işi değil. Bir alışveriş hiç değil. Sevmek, kendini bir başkasına açtıkça çoğalmak demek.

Ben birini sevdiğimde sadece ona değil, hayata da daha farklı bakmaya başlıyorum. Eskiden önemsemediğim şeyler anlam kazanıyor. Küçük bir gülüş, kısa bir bakış, sessiz bir an… hepsi içimde büyüyor. Ve ben büyüdükçe, aslında eksilmiyorum; tam tersine çoğalıyorum.

Ama bazı sevgiler var ki, insanın içinde sadece çoğaltmakla kalmıyor; bir iz bırakıyor. Zaman geçse bile silinmeyen, adı anıldığında bile insanın içinde bir şeyleri sessizce yerine oturtan bir sevgi… İşte ben o tür sevgiyi “hatırlanmaya değer” olarak adlandırıyorum. Çünkü bu sevgi yaşanıp bitmiş olsa bile, insanın içindeki yerini kaybetmiyor. Bir hatıra gibi değil; bir yön gibi kalıyor insanda. Ne zaman yolumu kaybetsem, içimde bir yerde o sevginin bıraktığı iz bana kim olduğumu hatırlatıyor.

Belki de aşk dediğimiz şey tam olarak bu: insanın kendinden taşması. Bir kişiye sığmayan bir duygunun, insanın bütün iç dünyasını genişletmesi.

Ben artık biliyorum; sevmek insanı azaltmaz. Sadece daha çok “ben” yapmaz… daha çok “biz” yapar. Ve insan, en çok o “biz” olurken çoğalır.

Sevmek insanı çoğaltır. Yalnız bununla kalmaz. Onu dahada büyütür. Tek başına olunca, sadece bir kişi oluyoruz, Ama beraber olunca ikimizde beraberiz.. Yuvayı dişi kuş yapar derler. Oysa üçüncüde gelince ailede büyür. Birde bu açısı var. Bizim amacımız; birinci konuda o da sevmek insanı çoğaltır. Gerçekten her şeyde olduğu gibi buradada mantık gerekiyor. Sevmenin artırıp sevilmemenin eksilttiğini bilmek önemlidir.