Garip Bitiş Hikayesi?

Ben 28 yaşındayım, o 30. Yaklaşık 3 aylık bir ilişkimiz vardı. Her şey güzel gidiyordu, ciddi bir sorunumuz yoktu. İkimiz de evliliğe sıcak bakıyorduk ama ben evliliğin büyük bir sorumluluk olduğunu, birbirimizi biraz daha tanıyıp en azından Aralık-Ocak ayına kadar süreci görmemizin daha sağlıklı olacağını söyledim. O da buna saygı duydu.

Kendisi doğulu, ben Ankaralıyım. Kültür farkı olabileceğini biliyordum ama başta bu problem değildi. Asıl sorun ailesinin sürekli ona görücü bulmaya çalışmasıyla başladı. 3 ay içinde ailesi birkaç kez görücü bulmuş. O bunları bana anlatıyor, reddettiğini söylüyordu. Ben de sevgilisi varken ailesinin böyle yapmasının doğru olmadığını söylüyordum. “Birbirimizi seviyoruz, sorun ne ki sana sürekli görücü buluyorlar?” diye sordum. O ise ailesinin iyiliğini istediğini, buldukları kişileri beğenmediğini, gönlünün bende olduğunu ve böyle bir şey olmayacağını söylüyordu.

Ayrılmadan bir gün önce ailesinin onaylamadığını söyleyip ayrılmak istedi. Ortada henüz net bir evlilik kararı ya da resmi bir durum yoktu. Helalleşip beni engelledi. Bu kadar ani olunca kafam çok karıştı. Ne olduğunu anlamak istedim. Sonra konuştuğumuzda önce annesinin fenalaştığını, hastaneye kaldırıldığını ve başka sebepler olduğunu söyledi. Fakat bunun doğru olmadığını hissediyordum. Gerçeği öğrenmek için tekrar konuştum. Uzun bir konuşmadan sonra asıl sebebin ailesinin ona biriyle görüşmesini istemesi olduğunu söyledi. Bu kişiyi daha önce görmüş ve oturmasını kalkmasını beğendiğini anlattı. Benzer şeyleri bana da söylediği için bu beni ayrıca kırdı.

Yine de hakkımı helal ettiğimi söyleyip konuşmayı bitirdim. Bir daha arayacağını düşünmediğim için engellemedim. Fakat sonra WhatsApp engelimi kaldırıp “Ara, konuşabilir miyiz?” diye mesaj attı. Aradığımda o kişiyle görüştüğünü, ailesi istediği için konuştuğunu ama kafasının bende olduğunu söyledi. “Benim için olumsuz gibi, babam son bir kez konuşacak, büyük ihtimalle olumsuz zaten” dedi. Sevdiğim için inanmak istedim.

Ama ertesi sabah normal konuşurken konu tekrar açıldı. Ben bunun etik olmadığını söyleyince bu kez durumun olumlu olduğunu söyledi. “Dün olumsuz diyordun, şimdi neden olumlu?” diye sordum. Mesajımı görüp cevap vermeden beni tekrar engelledi.

Bu noktada çok kırıldım. Arayıp “Benim onurumla mı oynuyorsun? Kendimi değersiz hissediyorum, amacın ne?” dedim. O ise hâlâ çok rahat bir tonla “Neden böyle hissediyorsun, saçmalama” gibi konuştu. Sanki yaşanan şey çok basitmiş gibi davrandı. Ben de her şeyin bittiğini söyledim ve ilişkiyi tamamen bitirdim.

İlişkimiz boyunca çok ilgiliydi. Sağlık sorunlarımda, ameliyat süreçlerimde yanımda olmuştu. Bu yüzden bu ani değişimi ve bu kadar çelişkili davranmasını anlayamıyorum. Bir gün “kafam sende” deyip ertesi gün başka biriyle olumlu düşündüğünü söylemesi bana çok ağır geldi.

Sizce sorun bende mi? Ailesinin baskısı mı ağır bastı, yoksa kendisi ciddi bir kararsızlık mı yaşadı? İlişkinin bitmesinden çok, bana yaşattığı belirsizlik ve kendimi ikinci plana atılmış gibi hissetmem beni yıprattı. Dışarıdan bakınca asıl mesele ne sizce? Bu onun ilk ilişkisiydi her şeyi benimle birlikte yaşadı daha önce görüştüğü kişiler olmuş ama ilk sevgilisiydim hal hareketlerinden bunu anlayabildim bu konuda %100 eminim ama halen anlayamıyorum ilişki sarrafları yazsın lütfen