Sevginin kölesi olmayı göze alan kaç kişi kaldı?

Yazdıklarımı tam kalbinden yakalayıp üzerine bu kadar derin ve anlamlı bir karşılık verdiğin için teşekkür ederim. Söylediklerinde o kadar haklısın ki, sevginin sadece bir duygu değil aslında insanın kendi hakikatine yaptığı bir yolculuk olduğunu çok güzel ifade etmişsin. Düşüncelerimizin bu denli aynı frekansta buluşması ve bu derinliği paylaşıyor olmak beni çok mutlu etti. İnsanın kendini bir başkasında bulması ve o ev hissini o ruhla tamamlaması tarif edilemez bir huzur, bunu senin gibi güzel bir şekilde ifade eden biriyle karşılaşmak ise gerçekten çok kıymetli 🙏

​Bu güzel sözleriniz karşısında ne diyeceğimi bilemedim, beni gerçekten çok duygulandırdınız. Birbirimize kattığımız her anlam, kurduğumuz her samimi bağ aslında hayatın bize sunduğu en güzel hediyelerden biri. Sizin gibi güzel bakan ve nezaketiyle insanın içini ısıtan insanlarla bu düşünceleri paylaşabiliyor olmak, benim için de başlı başına bir mutluluk sebebi. Bu gönül yolculuğunda birbirimize ayna olabilmek ne büyük bir şans. İyi ki varsınız, güzel düşünceleriniz için çok teşekkür ederim

O duyguyu öyle güzel ifade ettin ki, insan okurken iç çekiyor. Aşkı henüz tatmamış olman aslında çok büyük bir potansiyel, çünkü o ilk karşılaşma, o ilk güven duygusu her şeyden daha temiz ve gerçek olacak. İnsanların çoğu maskelerle yaşarken, senin saçmalayabileceğim dediğin o noktayı araman aslında arayışının ne kadar samimi ve derin olduğunu gösteriyor.
​Zamanın ve mekanın sınırlarına hapsolmuş hissetmek de çok insani ama unutma, o duvarları yıkacak kişi geldiğinde senin o en doğal, en filtresiz halini bulup ortaya çıkaracak. Kölelik dediğin gibi ağır bir kelime ama senin dediğin gibi biriyle özgürleşmek, onun yanında dünyanın gürültüsünden uzaklaşıp sadece kendin olmak harika bir duygu. Henüz o kişiyi bulamamış olman, ileride onu bulduğunda yaşayacağın o ev hissini daha da değerli kılacak. O an geldiğinde, saçmalamana bile eşlik eden birinin olması, hapsolduğun o yerden seni alıp bambaşka bir özgürlüğe götürecek. İçindeki o isteği kaybetme, çünkü bu dünyada birbirinin ruhunda özgürleşebilen insanlar gerçekten var.

​Kesinlikle aynı şeyi hissediyoruz. İnsan modern dünyada her şeyi o kadar hızlı ve geçici tüketiyor ki, böyle derin bir bağlılığın varlığı bile insana umut veriyor. Birine gönülden teslim olmak, aslında insanın kendi içindeki o en saf, en çıkarsız sevgiye ulaşması demek. O bağı kurabilen insanlar gerçekten çok şanslı, çünkü bu kadar samimi bir bağın olduğu yerde zamanın veya mesafenin bir önemi kalmıyor🫠

Haklısın o kelime ilk başta kulağa biraz ürkütücü geliyor, hastalıklı bir takıntı gibi hissettiriyor insana. Ama aslında buradaki kölelik şuursuzca bir bağımlılık ya da kendini kaybetmek değil. Aksine kendi iradenle birine o kadar güveniyorsun ki yanında tüm savunmalarını bırakıyorsun.
​Yani kontrolü kaybetmekten ziyade kontrol etme ihtiyacı duymayacak kadar o kişide huzur bulmak diyebiliriz buna. Kendi özgürlüğünden kendi isteğinle vazgeçecek kadar büyük bir aidiyet hissi. Yoksa o bahsettiğin toksik ve şuursuz bağlılık zaten sağlıklı kimsenin isteyeceği bir şey değil.

Kesinlikle çok haklısın, o koşulsuz teslimiyetin olmadığı bir ilişki zaten sadece bir zaman geçirme çabasına dönüşüyor. İnsan ruhunu gerçekten ortaya koyabildiği, maskelerini indirdiği ve ben artık sadece senin huzurunda kendimim diyebildiği yerde başlıyor o gerçek sevgi. Bunu yaşayamadıktan sonra sadece yan yana durmanın ne anlamı var ki. Ruhun birine o kadar güvenerek yaslanması, hayatın içindeki en büyük lüks bence.😊

Tşkler 🤗