Bir bakış etkiler mi?

İnsanlık tarihi boyunca şiirlere, romanlara ve şarkılara konu olmuş bu soru, aslında yalnızca romantizmin değil, insan ruhunun da merkezinde durur. Çünkü bakış, kelimelerin henüz doğmadığı yerde konuşan sessiz bir dildir. İnsan bazen saatlerce konuşup anlatamadığını, birkaç saniyelik bir bakışta karşısındakine aktarabilir.

Bir bakışın etkisi, gözlerin güzelliğinde değil; taşıdığı hikâyededir. Yorgun bir insanın bakışında yılların yükü, umutlu bir insanın gözlerinde yarının ışığı saklıdır. Bu yüzden bizi etkileyen şey gözlerin rengi değil, o gözlerin içinde yaşayan hayattır. Kimi zaman kalabalık bir caddede hiç tanımadığımız birinin bakışı bizi durdurur. Çünkü insan, farkında olmadan kendi duygularının yansımasını başkalarının gözlerinde arar.

İlginç olan şudur ki, bir bakış yalnızca göreni değil, görüleni de değiştirir. Kendisine gerçekten bakıldığını hisseden insan, görünmez olmadığını anlar. Modern dünyanın en büyük yalnızlığı belki de kimsenin kimseyi gerçekten görmemesidir. İnsanlar birbirlerine bakıyor ama çoğu zaman birbirlerini görmüyorlar. Oysa içten bir bakış, bir insana "Sen buradasın ve ben seni fark ettim" demenin en sessiz yoludur.

Belki de bazı insanları unutamamızın sebebi söyledikleri sözler değildir. Hafızamız kelimeleri zamanla siler; fakat bazı bakışlar zihnimizde yaşamaya devam eder. Çünkü sözler kulağa ulaşır, bakışlar ise doğrudan ruha. Bu yüzden bir bakış bazen bir dostluğun başlangıcı, bazen bir aşkın ilk adımı, bazen de yıllar sonra bile hatırlanan bir vedanın son cümlesi olabilir.

Evet, bir bakış etkiler. Ama etkileyen şey gözler değil, o gözlerden sessizce geçen insan hikâyesidir. Ve belki de bu yüzden bazı bakışlar birkaç saniye sürer, fakat etkisi bir ömür boyunca devam eder.