Offff siz nasılsınız mesela?

Seni çok iyi anlıyorum. Deli gibi yalnızlık hissettiğin halde "kim uğraşacak" diyorsun, çünkü günümüzdeki ilişkiler cidden "uğraşılmaz" oldu.
Oysa ki böyle yorucu olmamalı. İki tarafın da biribirini olduğu gibi kabul ettiği, yüksek beklentilerin olmadığı, kaprissiz, kavgasız, gürültüsüz bir ilişkisi olmalı insanın.
En basit örnek, iki sevgili konuşurken bile bir anlık sessizlik olduğunda bir taraf mutlaka "niye sustun" diyor hemen.
Halbuki insan sevdiğinin yanında susmaktan da keyif alabilmeli. Birlikte susup etrafı seyretmekten, ya da hiç bir şey yapmamaktan da mutlu olabilmeli.
Zaten biriyle sürekli eğlenceli şeyler yaparak mutlu olmak onu sevdiğimizi göstermez, o kişiyle hiç bir şey yapmazken de mutlu olabiliyorsak ancak o zaman gerçekten seviyoruzdur. :)

Aslında senin durumun mevcut duygularına alışmış benimsemiş olmanla alakalı alıştıklarının dışına çıkmak korkutucu gelebilir ama aslında öyle değil yaşam tarzını değiştirmen o kadar da korkutucu bir şey değil ve çok kolay şu şekilde düşünebilirsin örnekle, bir yıl boyunca aralıksız bir meslekte çalışıp yıllık izine çıkan biri için tatil sonrası işe dönmek ve yeniden adepte olmak can sıkıcı olabilir ve oluyorda taaaki ilk mesai gününün bitimine kadar ve ikinci gün hiç bir şey olmamış gibi çalışma hayatına katilmış oluyor seninki de tıpkı öyle korkacak hiç bir şey yok hayatına birilerini dahil edebilirsin yanlız olmak pekte iyi değil birilerine derdini anlatmak birlikte gülmek eğlenmek en güzeli naçizane tavsiyemdir 🤗

Boşluk büyük olunca tabi insan direkt sevgili ile doldurmak istiyor ama bana soracak olursan önce biraz arkadaş edinmen gerek. Enerjini sömüren tonla şey olabilir bunun cevabını hayatına yakından bakmadan doğruca veremem şahsen. Bazen ben de yalnız hissediyorum, ben de strese giriyorum, zaman zaman enerjim düşebiliyor insanız sonuçta. Kendi sorunlarımın sebeplerini bile hemen anlayamıyorum. Arkadaş edin, bir şeyler yap, dışarı çık hava al, bir uğraş edin, keyif alabileceğin sohbetlerde bulun, dilersen konuşuruz

Alıştıkça aslında bu çok sorun olmuyor ama içinde doğan o duygusal boşluk yüreğini daha da parçalar. O yüzden ara sıra tek başına da olsa git gez kahveni iç alışverişini yap. Biraz inat ol hayata karşı. Yalnızlığın içinde oluşturduğu duygusal boşluğu yen. Zamanla arkadaşın da olur sevgilin de. Önemli olan o zamanlar gelene kadar sen güçlü durmalısın. Yoksa evde odanda otururken 4 duvar üzerine doğru geliyormuş gibi hissedersin.