Ondan vazgeçmek istemiyorum ama zorunda hissediyorum?

ilişkimiz 1,5 yıllık. 2 olacak az kaldı, başlarda beni görmezden geldi, çocukça hatalar yaptı. ama ona rağmen o zamanlar ilk hataları olduğu için görmezden gelip yakınlığa devam etmiştim, olgun olan bendim. tekrarlandıkça soğuduğumu hissettim ama onu çok seviyorum konuşmayı kesmek zorunda hissediyorum kendime saygısızlık olacağını düşündüğüm için:(

çabalıyor değer verdiğini hissediyorum fakat yine tamamen aynı şekilde olmasa da eski sorunların benzerleri önümüze çıkıyor, mesela görmezden geldi dedim ya, işinden ötürü zaman ayıramıyor, çok az vakit bulabiliyoruz baş başa. bilemiyorum benim için vakit geçirmek çok değerli, hem onunla geçmişte bu şeylerden ötürü sorunlarımız olduğu için daha da dikkatli olmak zorunda hissediyorum bu da çok yoruyor, vazgeçmek zorunda hissediyorum bu nedenle ama olmuyor kıyamıyorum

Hayır hayır zaten bakmam olumsuz ön yargılara direkt, ama bilmiyorum sen de doğru söylüyorsun, yine de ailelerimiz falan da çok farklı, onlar Alevi, aileleri çok geniş hem de bayağı. ben annesiyle ablasıyla kısaca ailesiyle tanıştım içlerine girdim, sorun etmedim uyum sağlayabildim ama ailemle öyle olamazlar işte, bundan ötürü de sorun yaşarım gibime geliyor o ise benden daha ciddi düşünmesine rağmen bunları hesaba katmıyor katamıyor her aklı benden alıyor, çok yoruldum ona akıl verip ilişkiyi ayakta tutmaya çalışan olmaktan.. beni çok sevdiğini biliyorum, bana güvendiği için de bana bırakıyor fakat sorumluluk almak istemiyorum ben artık, onun benim yaptığımı yapmasını istiyorum fakat bunu ona söyleyemiyorum

çok zor olacak benim için