Sizce insan birini hayatı boyunca aynı yoğunlukta sevebilir mi yoksa zamanla sevgisi azalır mı?

Bence bu karşısındaki kişiye bağlı. Çünkü karşımdaki kişi bana karşılık verirse benimle birlikte seviye seviye ilerlersek ne aynı yoğunlukta kalırım ne dalgalı bir şey olur. Gittikçe yükselen bir ilişki olur. İlişkim olduğunda da hep böyle ilerlemeyi seviyorum. Daha güzel geliyor. Elbet bir şeyden sonra o yükselme seviyesi tavanda sabit kalmaya başlayacak. O zamanda da birlikte yapılan aktiviteler bence ekstra bir seviye katmaya başlar. Örneğin sallıyorum işte yemek yapmak veya gezmek dolaşmak vs falan filan.

Ayrıca tabi ki ilişkilerde arada sırada dalgalanmalar olur hatta belki kopma seviyesine bile gelebilir. Ama bu durumda da yine aynı şekilde birlikte sorunlar çözülmeli ve o sorunların çözülmesi bile ekstra olarak bence yoğunluk katar.

İlişkinin gidişatına, sevdiği kişinin hal ve tavırlarına, nasıl birisini sevdigini gördüğünde göre değişir ama zamanla büyüdükçe olgunlaştıkça insan neyin doğru neyin yanlış ya da neyin daha önemli neyin önemsiz olduğunu kavradığında ona karşı olan sevginin azalma ihtimali yüksektir.. çünkü kimse vazgeçilmez değildir.. yeterki hayatı ve insanların gerçek yüzünü bilsin görsün o zaman daha mutlu olur

Birini aynı duygusal yoğunlukta (dozda) uzun süre sevmek biyolojik olarak imkansızdır. İlişki ilerledikçe ilk aylardaki hormon patlamaları yerini güven ve bağlılığa bırakır. Ancak bu sevginin azalması demek değildir; sevgi şekil değiştirerek daha derin ve sürdürülebilir bir bağa evrilir.

Bu o insanla ne için bir olduğuna bağlı kara kaşına güzel yüze geldiyse tek yani o kaşlar bigün solcak o yüz bigün çökücek tamam aşkın ömrü var ama sevginin ömrü yok sevgidr sadece güzellikle olacak iş değil sevgi emek ister herkes de o emeği veremez