Aşkta mantık mı önemli yoksa aşk mı?

Her yaşın düşünme algısı farklı çalışır...

20 li yaşlar Nisan Yağmurları gibidir. Mis Gibi çiçekler açar ve Yağmur ile birlikte harika kokular yayılır. Yani bulutların üzerinde olursun. Mantığın düşünemez sadece algılar açıktır, hisler açıktır...

30 yaşlarda Nisan Yağmurları artık yavaşlar. Dışarıya çıkarken Şemsiye alsam mı almasam mı diye düşünmezsin. Kendinden eminsindir. Islansamda olur ıslanmasam da olur der'sin. Ama ne istediğini bilir. Hisler ve Mantık ona doğru kişiyi gösterir.

40 lı yaşlarda Nisan Yağmurları gecikir. Her gün telefona, Yağmur Yağacak mı diye bakarsın. Yağmur yağacak diye Şemsiye alırsın ama yağmaz. Yağmur yağmayacak diye Şemsiye almaz canım gibi ortada kalırsın. Çok afedersin mal gibi dolaşırsın. Kendini akıllı sanırsın ama asıl Sessiz çığlıklar sana fısldamaya başlar. Yalnızlığa doğru giden bir yola girmişsindir artık. Mantık ile Hisler arasında bocalar durursun. Ama hep kararsız ikilemde kalırsın.

50 li yaşlara geldiğinde artık Nisan Yağmurların bekleme. Artık kafana ceviz büyüklüğünde dolu yağmaya başlar. Ne Şemsiye fayda verir ne de aklın sana yetmez. Artık dipsizlik çukurunda Kaderini bekler ve razı olmuş Adına bir hayatı kabûllenirsin artık.

Artık Nisan Yağmurları yağmaz. Tükettiğin gençlik Sermayesi bitmiş ve fırsatları kaçırmışsındır. Artık His ya da Mantık düşünmezsin artık çünkü sesime ses olacak biri olsun yeter der'sin.

Nasipte varsa İkinci Baharı beklersin. Nasipte yok ise Kara Kış senin Beyaz örtün olur.