Insanlarin sana saygi duyacagi bir meslegin olmasi gercekten ne kadar onemli?

İnsanların sana saygı duyacağı bir mesleğe sahip olmak, sanıldığı kadar basit ya da tek boyutlu bir mesele değil. Toplumlar genelde bazı meslekleri daha “saygın” görür; doktorluk, mühendislik, akademisyenlik gibi. Bunun nedeni, bu mesleklerin zor elde edilmesi, yüksek sorumluluk taşıması ve doğrudan insanların hayatına dokunmasıdır. Bu yüzden bu tür işler, dışarıdan bakıldığında statü ve güven duygusu yaratır. Ama burada önemli bir ayrım var: insanların sana mesleğin üzerinden duyduğu saygı ile sana birey olarak duyduğu saygı aynı şey değildir. Meslek, ilk izlenimi etkiler; insanların seni ciddiye almasını kolaylaştırabilir. Özellikle toplum içinde, ailede veya yeni tanışmalarda bu fark hissedilir. Bu açıdan bakınca, “saygın” görülen bir mesleğe sahip olmak hayatı bazı yönlerden kolaylaştırır. Öte yandan, bu durum çoğu zaman abartılır. Uzun vadede insanlar birine sadece mesleği yüzünden değil; davranışları, karakteri, tutarlılığı ve başkalarına nasıl davrandığı üzerinden saygı duyar. Çok prestijli bir işi olup saygı görmeyen insanlar olduğu gibi, daha “sıradan” mesleklerde olup çevresinde çok değer gören insanlar da vardır. Neden önemli olduğu sorusunun cevabı da burada yatıyor: Bu mesele aslında toplumun nasıl çalıştığıyla ilgili. İnsanlar belirsizlikten hoşlanmaz ve meslek, bir kişi hakkında hızlı bir fikir edinmenin kolay bir yoludur. “Ne iş yapıyorsun?” sorusu bu yüzden bu kadar yaygındır. Meslek, kişinin disiplinini, eğitimini ve hayat tarzını temsil eden bir işaret gibi görülür. Ama ne kadar önemli olduğu kişiden kişiye değişir. Eğer hayatını başkalarının onayı üzerine kurarsan, saygın bir meslek çok önemli hale gelir. Ama kendi değerlerini, ilgi alanlarını ve yaşam biçimini merkeze alırsan, mesleğin saygınlığından çok sana ne kattığı daha belirleyici olur. Kısacası: Saygın bir meslek, kapıları açabilir ve ilk izlenimde avantaj sağlar. Ama gerçek ve kalıcı saygı, meslekten çok insanın nasıl biri olduğundan gelir. Bu yüzden meslek seçerken sadece “insanlar ne der” sorusuna göre değil, “ben bu işi yaparken nasıl bir hayat yaşayacağım” sorusuna göre karar vermek daha sağlam bir temel oluşturur.

İnsanlara mesleklerinden dolayı saygı duymam, insanın mesleğine saygı kavramı bana saçma geliyor. Sonuç olarak hiç kimse amme hizmeti yapmıyor, hayır işi için meslek edinmiyor herkes hayatını idame ettirmek için tercihlerde bulunuyor biri eğitimci, doktor, avukat, hakim vs oldu diye ona saygı duymak zorunda değilim.

Önemli çoğu insan dış görünüş ve statüye göre yargılar

Bu inan belli ediyor böyle bir iş de isen