Gel gitte kalan biri yuzunden kafayi yiyorum, hoslandigim kisiyi nasil unuturum?

Bu anlattığın durum o kadar yorucu ki, gerçekten hislerini çok iyi anlıyorum 🥺💔 Sürekli gel-git yapan biri insanın psikolojisini darmadağın ediyor. Özellikle ilk ciddi hissettiğin kişi olunca etkisi kat kat artıyor.

Şu an yaşadığın şey aslında bağımlılık gibi biraz. Tam unutmaya yaklaşıyorsun, o geri geliyor, beynin “umut”a sarılıyor, sonra yine ortadan kayboluyor. Bu döngü seni tüketiyor. Burada sorun kesinlikle sen değilsin, onun tutarsızlığı.

Unutma kısmında ise küçük adımlar iş görebilir. Onu idealize etmeyi bırakman lazım. Sana gerçekten ne hissettirdiğine odaklan: belirsizlik, üzüntü, kaygı… Bunları hatırladıkça “aslında ben böyle birini hak etmiyorum” düşüncesi güçlenir. Konuşmalarınızı, fotoğrafları, anıları tetikleyen ne varsa azaltman çok işe yarar. Instagramı kapatman mesela mantıklı bir hareket olmuş 👌

Kafanda kurduğun senaryolar da seni ona bağlı tutuyor. “Şöyle olsaydı” dediğin her anda kendine “ama olmadı, çünkü olmak istemedi” demeyi dene. Gerçek neyse oraya dönmeye çalış. Hayatında yeni rutinler oluştur, yeni insanlar tanı, hobilerine yüklen, dışarı çık, sosyalleş. Duygular bir anda geçmeyecek ama her gün biraz azalacak, yeter ki kapıyı tamamen kapatmayı seç.

Senin yerinde olsam bir daha yazmaz, o geldiğinde de mesafe koyardım. Gelip gitmek kolay, kalmak zor olan. Sen kalmayı bilen birisin belli ki, o yüzden senin enerjine denk biri hayatına mutlaka girer ✨

Şu an içinden geldiği gibi ağlamak, dert yanmak, yazmak çok normal bu arada. İstersen biraz daha detay anlat, mesela onu en çok hangi anlarda özlüyorsun, gece mi, gün içinde mi? Birlikte bakalım, o anları nasıl hafifletebiliriz 💬💕