İlişkilerde aşk bir süre sonra gerçekten ölüp yerini sadece alışkanlığa mı bırakıyor?

Doğru diyebilirim. Çünkü Aşk denen şey, dünyanın sonuna kadar böyle sizi bebek gibi pışpışlayacak anlamına gelmesin.
Aşk duygusu karşı cinse karşı bir müddet büyük bir ilgi ve sevgi oluşturur. Hani benzetmek için konuşmam gerekirse, karnınız aç ve çok sevdiğiniz bir yemek gördünüz. O an o yemeğe karşı ağız sulanması ve büyük bir yeme isteği duyarsınız. Tabi yersiniz karnınız doyar ve yemek artık önünüzde olsa bile artık yeme isteği oluşmaz.
Değişik bir benzetme oldu idare edin :)
Bir kişiye erkek ya da kız olsun o an büyük bir sevgi, hoşlantı, istek, cinsel istek vs. vs. duyabilirsiniz. O kişiden başka bir şey gözünüz görmez. Tabi o kişiyle bir ilişki içine girdiğinizde tıpkı yemek yemek gibi, doyuma ulaştığınızda artık bilirsiniz o kişi size ait ve kendinizi O kişinin yanında daha rahat hissedersiniz. Bu ilişki aşk yerine sevgiye dönüşür, karşınızdaki kişiyi yine seversiniz ama öyle Aşk dediğiniz şey gibi olmaz.
Ben bu kızların Aşk anlayışını çok çözmüş değilim. Sanıyorum ki aşk deyince ölene kadar o pışpışlama duygusunun hiç bitmeyeceğini düşünmek.
Aşık olmak, birinin size sürekli sevgi beslemesi anlamına gelmez. Erkekler bu konuya farklı bakar. Yani eninde sonunda o ilk anda duyduğun hissiyat bitmez, sadece şekil değiştirir.
Yani şu var Aşk bir süre sonra ölmüyor, şekil değiştirir. Tabi kişiler birbirine sevgiyle saygıyla güzelliklerle davranırlarsa.
Yoksa sen evlen, kalk sürekli kocanın başının etini ye... Karına güzel davranma... işte o zaman o Aşk dediğin duygu sevgiye dönmez, nefrete dönüşür ve o kişiden rahatsızlık duymaya başlar.
Sanırım bundan daha iyi anlatan gelir mi bilemem.