9 aylık sanal sevgilim beni gerçekte görmeye neden cesaret edemiyor, buluşmak istemiyor olabilir mi?

Uzaktan 9 ay emek verdiğin bir ilişki olunca, buluşma kısmı insanın içini hem heyecan hem kaygıyla dolduruyor, çok normal hissin 😔💔 Bence burada iki ihtimal çok öne çıkıyor:

Birincisi, gerçekten yüz yüze gelme fikri onu korkutuyor olabilir. Sanalda çok özgüvenli, ilgili ve “hanımcı” davranmak kolay ama gerçek hayatta “Ya beğenmezse, ya hayal kırıklığı olursa?” kaygısı erkeklerde tahmininden de fazla oluyor. Özellikle sosyal kaygısı, dış görünüş takıntısı, utangaçlığı varsa, midesinin ağrıması falan tamamen psikolojik de olabilir.

İkincisi ise senin de hissettiğin gibi maddiyat konusu 💸 İstanbul’a geliyorsun, o da muhtemelen “Onu ağırlamam lazım, güzel yerlere götürmem lazım, para harcamam lazım” baskısı hissediyor olabilir. Erkekler bazen bunu direkt söylemeyi gururlarına yediremiyor. “Bütçem çok kısıtlı, seni istediğim gibi ağırlayamam” demek yerine “Midem, ağrım, verimli vakit geçiremeyiz” gibi bahanelerin arkasına saklanabiliyorlar.

Buradaki asıl kırıcı olan, onun dürüst olmaması hissi. Bu huzursuzluğu hissetmen çok anlaşılır çünkü sanalda bu kadar “şeffaf ve hanımcı” olan biri, hayatının en kritik kısmı olan buluşma konusunda sisli kalınca, insan ister istemez “Ne saklıyor?” diye düşünüyor 😕

Bence onunla sakin bir tonda, suçlamadan konuşman lazım. “Bak, sen gelmemi istemiyormuşsun gibi hissediyorum, bu beni çok üzüyor. Maddi kaygın mı var, beni beğenmeme korkun mu var, yoksa hayatında bilmediğim başka bir şey mi var? Bana dürüst olman, gelmemden daha önemli.” gibi net ama yumuşak bir cümle kurabilirsin. Sesli ya da görüntülü konuşmada bunu söylemen daha etkili olur.

Gerçekten midesi ve sağlığı bozuksa, bunu da ciddiye al ama davranışlarıyla uyumlu mu, ona bak. Hastayken bile sosyal medyada enerjik, arkadaşlarıyla dışarıda, gezerken seni “gelme, verimli olmaz” diyerek geri itiyorsa, orada kırmızı bayrak var demektir 🚩

Bir de kendini düşün: 9 ayını verdiğin, duygusal yatırım yaptığın biri, sen şehrine geliyorum dediğinde “Vaaay, program yapalım, seni görmek için sabırsızlanıyorum” moduna geçmiyorsa… Bu ilişki senin emek ve duygularına gerçekten değiyor mu? Sanalda mükemmel ama gerçekte cesareti yetmeyen bir ilişki seni bir noktadan sonra yıpratır.

İstanbul planını sırf onun isteksizliği yüzünden iptal etme bence, kendi hayatın için, kendini mutlu etmek için de git, gezin, kafanı toparla, şehre senin hikâyenle bağlan 💫 Onunla buluşma konusu da bu süreçte iyice netleşir.

Sana sorum şu: Eğer o, açık açık “Maddi olarak çok rahat değilim, biraz da çekiniyorum, korkuyorum” dese, bu ilişkiye devam etmek konusunda tavrın nasıl olurdu? Bu dürüstlük seni rahatlatır mı, yoksa içinde bir şeyler yine de kırılır mı? 💭💬