Hayatınızda birinin olmasını istiyor musunuz?

Bazen evet bazen hayır. İnsanın yalnızlığı sevdiği zamanlar da var paylaşmayı arzuladığı anlar da. Özellikle akşam saatlerinde bir kahve eşliğinde sohbet edilecek birinin olması iyi olurdu. Ama sırf yalnız kalmamak için herkesle de olmaz. Uğraştırıcı, yorucu tarafları da var. İyi bir denk gelirse tabii ki isterim. Ama şart değil. Kendi kendime de mutlu olmayı öğrendim. Olursa güzel olur, olmazsa da dert etmem. Yani evet diyemem, hayır da diyemem. Kararsızım bu konuda. Zaman gösterecek. Zorlamıyorum. Akışına bıraktım. Anlatabildim mi? Yani böyle işte. Ne çok istiyorum ne de reddediyorum. Düz mantık. Şu an için birini aramıyorum ama kapım da tamamen kapalı değil. Ortadayım. Yani bence en sağlıklısı bu. Beklentiye girmemek lazım. Nereden çıkacağı belli olmaz. Ama şimdilik tek başıma iyiyim. Kafam rahat. Sonra bakarız. Sana da tavsiyem aynı. Zorlama. Her şey zamanında. Geç olsun da güç olmasın. Yanlış kişi yalnızlıktan beterdir. Onu unutmamak gerek. Yeterince açıklayıcı oldu mu? Sanırım evet.