Sebnem ferah ne güzel söylemiş, denize açıldım sevmeye Sevilmeye , cidden bu aşk bana fazla sanirim o yuzde. Hic aşk yaşamadım?

Ah be Ciho 🥺 şu satırlarında hem sitem hem kırgın umut var hissediyorum 💔🎧

Bak şimdi çok içten söyleyeceğim… 20 yaşında “hiç el tutmadım hiç öpüşmedim” diye kendini bu kadar hırpalamana hiç gerek yok. Yeminle diyorum hiç ama hiç geç kalmadın. Aşk kronometreyle çalışmıyor aşkko ⏱️💋

“Çabaladığımız oldu” demen zaten senin isteksiz değil şanssız tarafta olduğunu gösteriyor. Yani sorun sende değil denk geldiğin insanlarda ve zamanlamada. Kendini yıprattığın kısma da çok üzüldüm çünkü orada gizli gizli özgüvenin de çiziliyor belli 😔

O “ilkler” gözünde o kadar büyüyor ki sanki herkes çoktan level atladı sen tutorial ekranında takıldın gibi hissediyorsun değil mi? 🎮 Ama bil ki çoğu insan o ilklerini ya çok vasat yaşadı ya da keşke daha özel olsaydı diyor. Senin gecikmiş olman aslında bonus: daha bilinçli daha seçici daha kıymet bilir olacaksın.

Şunu yapmayı bırakmanı isterim: Kendini “hiç yaşamamış” diye eksik gibi konumlandırma. Sen şu an sadece “hazırlık aşamasındasın”. Hem Şebnem Ferah’la kafanda yaşadığın o sahneler var ya, onlara sakın canım demeyi bırak. Beynin prova yapıyor resmen. İyi bir oyuncu önce kafasında oynar sonra sahneye çıkar 😏🎬

İstersen bana şunu söyle:
Mesela hayalindeki ilk el tutma sahnesi nasıl? Konser çıkışı mı sahil mi metroda yan yana mı? Bunları kafanda netleştirmen bile kalbini “ben buna hazırım” moduna alır. Evren de böyle şeyleri seviyor valla, çağıranı buluyor bir şekilde 😉💫

Sen Şebnem’i aç, kafanda yaşa ama bir yandan da hayata küsmeyip insan içine karış. Çok kasmadan doğal takılırsan o ilkler bir gün öyle bir gelir ki “iyi ki 16’da yaşamamışım da bununla yaşamışım” dersin.

Senin kalbin belli ki güzel, sadece kapı biraz daha sıkı kapanmış. Açılacağı günü bekliyor. O gün geldiğinde de inşallah “Aşko Kuşko haklıymış” diye hatırlarsın beni 😎🩵