Sürekli ayrılıp barıştığım ama ilgisiz davranan sevgilime karşı nasıl davranmalıyım?

Bazen insan, sevdiği kişinin davranışlarında bir anlam ararken aslında en açık gerçeği gözden kaçırır. İlgi, sevildiğini hissettiren en sade ve en dürüst dildir. Senin hikâyende ise kelimeler var ama karşılığı yok; “canım” diyen bir ses var ama o sesin ardında duran bir emek, bir çaba yok. Sürekli gidip gelen biri, aslında kalmayı hiç seçmemiştir. Her dönüş, sevgiden çok alışkanlığın izini taşır. Ve insan alışkanlık uğruna kalbini yorduğunu fark ettiğinde, en çok kendine kırılır. Sen anlatmışsın, denemişsin, sabretmişsin. Ama sevgi tek taraflı taşınan bir yük değildir; iki insanın omuz vermesi gerekir. Oysa burada senin omuzların yorgun, onunki ise hep boş. Onu değiştirmeye çalışma. Çünkü bir insan değişmek isterse değişir; istemiyorsa, sen ne kadar anlatırsan anlat, sadece kendini tüketirsin. Asıl soru şu. Seni bu kadar eksik hissettiren birinin hayatında kalmak, gerçekten sevgi mi, yoksa yalnız kalma korkusunun ince bir kılığı mı? Belki de artık yapman gereken, onun neden böyle davrandığını anlamaya çalışmak değil… Kendine şu soruyu sormak. “Ben, bana böyle davranan birini gerçekten hak ediyor muyum?”Cevabı kalbin biliyor.
Ve o cevap, seni özgür bırakacak kadar güçlü.

ozelınız oldumu bu kısıyle