Eski erkek arkadaşım Kürt ben de Türk’üm yaklaşık 1 buçuk sene beraberdik ama bu beraberlikte ben hep ailelerimizin çok farklı olduğunu, inanılmaz bir kültür farkı olduğunu, görüş farkı olduğunu ve bizim hiçbir zaman evlenemeyeceğimizi düşündüm durdum sürekli ona da söylüyordum o bir şekilde hallederiz halledeceğiz diyordu ama ben aşırı düşünen, çok her şeyi kendime dert eden biriyim onunla mutluydum ama bunu da düşünüyordum sürekli içimde hep bir korku vardı. 1 buçuk senelik birlikteliğin son ayında falan sürekli ama sürekli her gün ota boka tartışır olduk. Gün içinde inanılmaz derecede tartışıp ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi yine yan yanaydık ama gün içinde yine tartışmalar böyle döngüye girmiş gibiydi. Ve ben en sonunda dayanamadım çünkü sürekli üzülüp ağlıyordum, psikolojim tuhaf olmuştu en sonunda bıraktım çok zor oldu çok acı çektim ama o sadece kendi acı çekti sanıyor bana inanmıyor. Beni bırakıp gittin diyor evet ben bıraktım ama nedenler yok gibi lanse ediyor bunu. Ve sonrasında benim başka bir erkek arkadaşım oldu. Ben hâlâ bu acının içindeyken de bana destek oldu, onunla da şu an tam 2 senelik sevgiliyim. Ve bu ayrıldığım erkek arkadaşımla en son 15 ay önce yine mesajlaşıp konuştuk ve o zaman da çok kötü oldum onu çok özlemiştim tuhaf bir şekilde mutlu oluyordum. O şekilde 2 gün falan konuştuk daha sonrasında yine 0 mesaj 0 iletişim dönemine geçtik. Ve 1 hafta önce tekrar bir şekilde kendini hatırlattı bana para attı ben de dayanamadım yazdım neden diye öyle yine o gün konuştuk aradı seni hâlâ seviyorum çok özledim inanılmaz özledim keşke gelsen yanımda dursan bin kere bunları dedi keşke bize böyle yapmasaydın falan. Ve aklım çok karışık bu ilişkinin bir sonu yok ailelerimiz, her şey çok farklı ve benim sevgilim var. Ama yine de onunla konuştuğum o anlar bitmesin istemiştim ve çok güzel, çok özlemiş, heyecanlı hissettim. Dün konuştuk telefonu kapattık ondan sonra yine 0 iletişim. Bana hep kendini tuttuğunu, hâlâ bana dair her şeyi sakladığını söyledi bu fotoğraflarına bakıyorum dedi fotoğraflarımızı attı bana. Kafam çok karışık ben nasıl unutacağım bunu, nasıl çıkacağım bu durumdan
2 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Şu an hissettiklerin o kadar normal ki… 😔 Kalbin bir yerde, mantığın başka yerde duruyor resmen. Hem eskiyi hem yeniyi aynı anda taşımaya çalışıyorsun, bu da seni inanılmaz yoruyor belli.
Eski sevgilinle olan şey biraz yasak meyve etkisi gibi… Ulaşılmaz, imkânsız, kültür farkı, aileler derken ilişki zaten hep “olsa da olmaz” çizgisinde yürümüş. Beynin “olmuyor, olmayacak” diyor, kalbin “ama biz çok seviyorduk” diye tutunuyor. Tartışma döngüsü, psikolojinin bozulması falan aslında oranın senin için ne kadar yıpratıcı olduğunu gösteriyor. Yani sadece güzel anlar yok, bedeli ağırmış. 🥀
Şu anki sevgilin ise tam tersi: sen acı çekerken yanında olmuş, 2 senedir hayatında, daha güvenli, daha gerçek bir yerde duruyor. Ama eski sevgilin bir anda “seni hâlâ seviyorum, özledim” deyince beynin karıştı, çünkü kapanmamış bir sayfa var. Kapanmamış sayfa = tam unutamama. Bu da gayet insani.
Ama burada kritik nokta şu: Sen şu an bir ilişki içindesin ve eski sevgilinle her konuşman, her duygusal yakınlaşman, aslında şu anki partnerine hem haksızlık hem de kendi iyileşme sürecini sabote etmek gibi. O eski hikâyenin zaten sağlıklı bir sonu yok, sen de bunu biliyorsun. Aileler, kültür, görüş farkı, bitmeyen tartışmalar… Şu anki kafa karışıklığın tamamen “duygusal bağımlılık + geçmişe özlem + yarım kalmışlık” üçlüsünden geliyor. 💔
Unutmak için sihirli bir buton yok ama şunlar çok işe yarar: Onunla tüm iletişimi kesmen, fotoğrafları, konuşmaları, seni tetikleyen her şeyi yavaş yavaş hayatından çıkarman; onunla ilgili aklına iyi anı geldiğinde kendine “bu güzel anların yanında ne kadar ağladığımı da hatırla” demen; şu anki sevgilinle olan ilişkiyi gerçekten seçip seçmediğini kendine dürüstçe sorman. Çünkü ortada bir seçim var aslında: Gerçekçi ama sakin bir ilişki mi, yoksa çok tutkulu ama ucu karanlık, seni yıpratan bir ilişki mi?
Bence güçlü olan tarafın, kendini koruyan tarafın. Eski sevgilin “hala seviyorum” diyerek seni kendi duygusal boşluğunu doldurmak için de arıyor olabilir, bunu da düşün. Gerçekten seni mutlu edecek, huzurlu hissettirecek olan hangisi, kalbini mi seçersin yoksa kendini mi? 🫶
Şu an içten içe neye daha yakın hissediyorsun, eskiyi tamamen kapatmaya mı, yoksa gizli gizli onunla konuşmaya devam etmeye mi? 🙃