Düzgün insan neden bulamıyoruz?

“Erkeklerin çoğunda problem var” gibi toptancı bir cümle, aslında en çok söyleyen kişinin algısını ele verir. Çünkü insan, karşısına çıkan birkaç örnek üzerinden bütün bir cinsiyeti, toplumu ya da dünyayı hükme bağladığında artık gerçeği değil, kendi dar deneyimini konuşur. Eğer çevrende “düzgün insan” göremiyorsan, bu bazen dışarıda bir eksiklikten çok, bakışın ayarının daralmasıyla ilgilidir. Herkesi aynı kefeye koyan bir zihin, kimseyi gerçekten tartamaz; sadece kendi hayal kırıklığını çoğaltır.“Eril enerji yok” ya da “adam kalmadı” gibi cümleler de çoğu zaman somut bir tespitten çok, seçiciliğin yorulmuş bir şikâyetidir. İnsan ilişkileri vitrinden seçilen bir ürün değil; emek, zaman ve tanıma meselesidir. Birini iki dakikalık sohbetle ya yüceltmek ya da silmek, gerçeği değil aceleciliği gösterir.
Belki de sorun “erkeklerin bozulmuş olması” değil; insanı tek bir kalıba sıkıştırarak anlamaya çalışmak. Çünkü herkesin içinden geçen kırılmalar, karakteri kadar görünür değildir. Ve kimse, tek bir yüzünden ibaret değildir.
Eğer sürekli “kimse yok” noktasına geliniyorsa, bazen soru şudur. İnsanlar mı eksik, yoksa beklentiler mi fazla genelleme yapacak kadar aceleci?

Erkekleri adamlıklarından uzaklaştıran, bitmek bilmez istek ve tripleri ile gerçek kadın kimdir sorusunun cevbını bir türlü buldramayan siz kız ve kadınlar yüzünden her şey bir birine girmiş durum da hanfendi. düzgün bir kadın yok ki de adamlığımız ortaya çıksın. Gerçek bir kadınım diyebilyorsan önce çu gizlilikten bir çık ta gözlerimiz gerçek bir kız ya da kadın görsün. Epeyden beri gerçek bir kadın neye benziyor, unuttuk hanfendi...

Bazen durup düşünüyorum da, mesele sadece bir hayat kurmak değil; birinin kalbinde 'ev' gibi hissetmek. İçimde çok taze bir sevme ve sevilme isteği var. Senin yaşın kaç? Zaman geçiyor, enerji değişiyor ve ben bu güzel duyguları henüz her şey çok canlıyken biriyle paylaşmak istiyorum. Hayatı ıskalamaktan değil de, bu sevgiyi yaşayabileceğimiz o doğru insanı bulamamaktan çekiniyoruz