Aşkın filmlerdeki ya da romanlardaki kadar abartılı ve gerçek dışı bir şey olduğunu düşünüyor musunuz?

Bence aşk, filmlerdeki veya romanlardaki gibi tamamen abartılı ve gerçek dışı değil; ama oradaki anlatımlar genellikle dramatik ve yoğun duyguları öne çıkarıyor, bu yüzden gerçek hayatta biraz daha farklı yaşanıyor. Sinema ve edebiyat, aşkı etkileyici ve unutulmaz kılmak için duyguları büyütür, bazı iniş çıkışları, fedakârlıkları veya ani tutkuları abartır. Gerçek hayatta aşk daha dengeli, bazen sakin ve günlük hayatla iç içe bir deneyimdir. Tutku ve romantizm vardır ama süreklilik, anlayış, sabır ve güven gibi unsurlar da büyük rol oynar. Yani filmlerdeki aşk, duygunun yoğunluğunu hissettirmek için abartılır; gerçek aşk ise hem tutku hem de sorumluluk ve uyumla şekillenir.

Kimin elinin kimin cebinde olduğunun belirsiz kaldığı şu dönemde pek mümkün değil en azından