Kızlar, çok aşık olduğunuz biri sizden ayrılınca ilk günlerde bu aşk acısıyla nasıl baş ettiniz?

Yaşadınız mı bu durumu?

Üzülmediniz mi? Gerçekten aşık olduğunuz biri miydi? Siz mi ayrıldınız o mu?

Hmm anladım ne kadar süredir birlikteydiniz acaba?

Yoo :D

İki aylık ilişkimi bitirdim ama kız iyi değilmiş, kimseyle konuşmuyormuş vesaire. İlişkiyi sürdürmek istemiyorum ama kızın acı çekmesi de canımı yakıyor. Ne yapsam bilemedim. Bir yandan kendimce normaldir, sonuçta güle oynaya ayrılık acısı çekilmez diyorum ama bir yandan da düzelmez diye endişe ediyorum.

Onu onun kadar sevemedim ve ilişkiyi yürütemiyorum. Çok huzursuzum, çok tartışıyoruz, anlaşamıyoruz falan. Onun kadar sevsem her şeye katlanırım ama sevemediğim için katlanamıyorum. Onun beni sevdiği kadar sevmemek de beni rahatsız ediyor. Başka sebepler de var. Ama kötü hissetmesi de beni üzüyor, vicdanım sızlıyor, ne yapacağımı bilmiyorum. Şimdi yanına gitsem her şeyi unutur, yine güler, konuşuruz ama bunun sonu yok, eninde sonunda ayrılacağız. Şimdi yanına gitsem iyilik mi olur kötülük mü olur bilemiyorum.

Yakın bir erkek arkadaşıma danıştım, kendisi de daha önce benzer bir deneyim yaşamış. Bana "Herkes kendi yaşamından sorumludur. İlişkiniz sona erdi. Bu acıyla nasıl başa çıkacağı tamamen ona bağlı. Bu durumu bilerek bir ilişkiye başladınız," şeklinde bir görüş bildirdi. Bu düşünceye katılmakla birlikte, bir de kadın bakış açısını öğrenmek istedim. Cevabınız için teşekkür ederim.

Teşekkür ederim, elimden geldiğince öyle olmaya çalışıyorum. Bunu fark etmen çok hoş :)

Arzu ederseniz konuşabiliriz.

23 yaşındayım, sen kaç yaşındasın?

17 yaşında mısın? Sen daha çocuksun, ne işin var bu sitede?

Çok fazla kötü niyetli insan var, dikkat et lütfen.