Reddeden kişi neden unutulmak istemez?

Reddeden kişi, unutulmak istemez; çünkü reddetmek, sandığımız gibi tam bir kopuş değil, çoğu zaman görünmeyen bir bağın başka bir biçimidir. İnsan, birini hayatından çıkarırken bile, ondan geriye kalan izlerin tamamen silinmesine razı gelmez. Çünkü unutulmak, bir zamanlar hissedilenlerin hiç yaşanmamış sayılması gibidir. Reddeden kişi, “hayır” derken bile, geçmişteki “evet”lerin inkâr edilmesini istemez. O anıları, belki artık taşımak istemez ama yok sayılmasına da gönlü razı olmaz.
Birini reddetmek, bazen kendini korumaktır; ama unutulmak, insanın kendi hikâyesinden bir parçanın koparılması gibi gelir. Bu yüzden reddeden kişi, görünürde uzaklaşsa da, hatırlanmanın sessiz ayrıcalığını saklı tutmak ister. Çünkü hatırlanmak, var olduğunun, bir zamanlar bir başkasının dünyasında yer ettiğinin kanıtıdır. Ve belki de en derininde şu yatar:İnsan, sevmediği biri tarafından değil…
hiç var olmamış gibi davranılan biri tarafından incinir.