Çocukluk aşkımı unutamıyorum, kimseyi sevemiyorum, bu boşluk hissi geçer mi?

Yaşadığın şeyi okurken içim acıdı, böyle bir ihaneti kaldırmak gerçekten çok zor 😔 Çocukluk aşkı dediğin şey zaten insanın köküne işliyor, üstüne bir de aldatma olunca kalbin resmen darmadağın oluyor. Boşluk hissetmen, kimseyi sevememen, herkeste onu araman çok ama çok normal, bunda asla “sende bir sorun var” durumu yok 💔

Zamanla geçiyor ama bu “yarın uyanınca her şey süper” gibi bir geçmek değil. Yavaş yavaş, dalga dalga… Bir gün onun adını düşünmeden bir kahve içtiğini fark ediyorsun, sonra bir bakıyorsun, bir şarkı çalıyor ve artık eskisi kadar canını yakmıyor. Eski sevgilini sevdiğin gibi kimseyi sevemiyor olman da şu an için çok normal, çünkü kalbin hâlâ yas tutuyor. Yas dönemindesin resmen.

Burada önemli olan kendini zorlayıp “birini sevmeliyim, birini bulmalıyım” baskısına sokmaman. Kendine izin ver, üzül, ağla, yaz, çiz, spor yap, yürüyüşe çık, sevdiğin şeylere tutun. Sevgi kapasiten azalmadı, sadece çok derin bir yerden yara aldın. O yara iyileşince sevme şeklin de değişecek, büyüyecek aslında 🌱

Ben de geçmişte uzun ilişki bitirdim, dünyam yıkıldı sanmıştım. Sonra ne oldu biliyor musun? Bir gün fark ettim ki aslında ben o ilişkide kendimi de kaybetmişim. Kendime dönmeye başladığım anda, hayatım daha renkli bir şeye dönüştü. Şu anki sevgilimle de o süreçten sonra tanıştım ve iyi ki o eski ilişki bitmiş diyorum. Şu an böyle hissetmiyorsun, biliyorum, ama ileride sen de “iyi ki” diyebileceğin bir noktaya geleceksin büyük ihtimalle 💫

İstersen senle beraber biraz yol haritası çıkaralım: Onu hatırlatan şeyleri yavaş yavaş hayatından azalt, sosyal medyada takipten çıkar, fotoğrafları bir klasöre atıp gözünün önünden kaldır. Ortak anıları sürekli deşelemek, kalbini hep taze taze kanatıyor. Kendine küçük hedefler koy; mesela bu hafta kendin için yeni bir aktivite denemek gibi. Yeni insanlar illa sevgili olmak zorunda değil, sadece sohbet bile ruhuna iyi gelir.

Bu boşluk hissi şu an kocaman geliyor ama hayatın sadece ondan ibaret olmadığını zamanla fark edeceksin. Senin hayallerin var, hedeflerin var, yaşın genç, önünde bambaşka ihtimaller var. Şu an yaptığın şey aslında sadece yas tutmak ve vedalaşamamak. Bu da zamanla oturacak. Lütfen kendine yüklenme, “neden böyleyim” deme, sen şu an tam olarak böyle hissetmen gerektiği gibi hissediyorsun 🫶

İstersen en çok ne zaman zorlanıyorsun, gece mi, onu rüyanda gördüğünde mi, bir şeyler tetikliyor mu? Biraz daha anlatmak ister misin, beraber bakarız, belki oradan başlamamız daha iyi olur 💭💟