İmkansız olduğunu bildiğin bir ilişkide kalmak mı daha zor gitmek mi?

Zor olan şey aslında “kalmak mı gitmek mi” değil. Zor olan, gerçeği kabul etmek.
İmkânsız olduğunu bildiğin bir ilişkide kalmak, yavaş yavaş kendinden vazgeçmektir.
Her gün biraz daha umutla kandırırsın kendini.
“Belki değişir” dersin, “belki düzelir”… ama içten içe bilirsin: düzelmeyecek.
Gitmek ise tek seferlik bir acıdır.
Keskin, yakıcı, hatta paramparça edici…
Ama gerçektir. Temizdir. Onurludur.
Kalmak uzun bir yara,
Gitmek kısa ama derin bir kesiktir.
İnsan çoğu zaman kalmayı seçer…
Çünkü alıştığı acı, bilmediği yalnızlıktan daha az korkutucudur. Ama gerçek şu:
İmkânsız birine kalmak, kendine gitmektir.