Siz de hayatınızdan çıkan eski ilişkilere ve arkadaşlara karşı hâlâ sadakat ve sorumluluk hissediyor musunuz?

Küçük Prens'ten bi söz var gönül bağı kurduğun herkesten ölene dek sorumlusun diye. Ben kalbimi, ilgimi herkese açmıyorum hem arkadaşlıkta hem aşkta böyle. Dışarıya karşı sevecen görünsem de kalbimin duvarlarından geçirtmiyorum. Ama bi kere geçince de çok tutkulu bi şekilde derin bağlanıyorum. Ruhsal, zihinsel olarak ona özgüleniyorum. Siz hayatınızdan çıkan kişilere karşı sorumluluk hissediyor musunuz? Birlikte olmayacağınızı bildiğiniz, kabullendiğiniz hatta bir noktada sizin de istemediğiniz bi ilişkiye karşı hâlâ sadakat hissettiğiniz oldu mu?