Bir kere yüz üstü bırakan yine bırakır mı?

Bir insan seni bir kez yüzüstü bıraktığında, mesele sadece o an yaşanan hayal kırıklığı değildir; asıl kırılan, ona duyduğun güvendir. Güven ise cam gibidir; kırıldığında toparlanabilir belki ama eski berraklığını kolay kolay geri kazanmaz. Hayatta “ikinci şans” diye bir kavram vardır ve çoğu zaman insanlar bunun merhametin, sevginin ve olgunluğun göstergesi olduğunu düşünür. Oysa herkes ikinci bir şansı hak etmez. Çünkü akıllı insan, yaptığı hatanın farkına varır ve aynı yanlışı tekrar etmemek için çabalar; ikinci bir fırsata ihtiyaç duymadan önce kendini düzeltir. Bir insan seni bile bile yarı yolda bıraktıysa, seni en savunmasız anında yalnız bıraktıysa, ona yeniden güvenmek çoğu zaman aynı acıya bir kez daha kapı aralamaktır. Özür dilemek kolaydır; zor olan gerçekten değişmektir. Söz vermek basittir; asıl mesele o sözü davranışlarla kanıtlayabilmektir. Eğer ortada yalnızca pişmanlık cümleleri varsa ama aynı sorumsuzluk devam ediyorsa, verilen ikinci şans sadece ikinci bir kırgınlığa dönüşür.
İnsan bazen affetmek ister; çünkü içinde hâlâ sevgi vardır, çünkü geçmişin güzel anıları bugünün acısını bastırmaya çalışır. Ama affetmek, her zaman yeniden aynı kapıyı açmak anlamına gelmez. Bazı insanları bağışlamak gerekir, fakat onları hayatında aynı yere koymamak da bir o kadar önemlidir. Çünkü kendini korumak bencillik değil, kendine duyduğun saygıdır. Sonunda yine üzülen taraf olmamak için şunu bilmek gerekir: Herkes ikinci şansı hak etmez. Bazı insanlar, ilk hatalarıyla değil; o hatadan sonra hiçbir şey değiştirmemeleriyle kaybedilir. Ve bazen en doğru karar, birine yeniden inanmak değil, kendini aynı hikâyenin tekrarından kurtarmaktır.

O yüzden hayat felsefemdir bana sadece Bir kere yanlış yapabilirsiniz ikincisi asla olmaz. Neden ben yanlış yapmıyorum ben uapmiyorsam karşımdaki de yapmayacak bu kadar basit ikinci bir şans asla vermem