Şairane bir yaklaşım. Şiirdeki kişi aşkı kendine dert edinmiş, kendi kendisiyle boğuşuyor gibi görünüyor. Çizimdeki kadın ise bir nevi aşkı düşünmeyecek kadar rahat, belki de o an içindeki aşkı düşünmüyor.
Paylaştığın satırlar güçlü bir iç muhasebe duygusu taşıyor. Aşık olmadığını söylemen aslında aşka uzak olduğun anlamına gelmeyebilir; bazen insanın kendiyle savaştığı dönemler duyguların üzerini örter. Görsel de yalnızlık, düşünme ve biraz durulma hissi veriyor. Böyle zamanlarda aşkla ilgili hisler netleşmeyebilir ve bu çok normaldir.
Sence şu an seni aşktan uzak tutan şey daha çok yaşadıkların mı, yoksa kendi içinde çözmeye çalıştığın bir durum mu?