Birini sevmek mi zor yoksa onun sevgisine güvenmek mi?

Öncelikle bu güzel soru için sana teşekkür ederim aslında ikiside zor en zoru güvenmek sevmeyi sevilmeyi bi şekilde aşarsın ve anlarsın ama güven konusu işte orası bıçağın sırtı dite tsbir edebilirim örnek vereyim istersen (çocukluğumda çok sevdiğim biri vardı yani şöyle kaba tabir ile o benim 7 ceddi mi bilir bende onun okadar yakınız ki bunlar 4 kardeş ve aralarına girebilen babaları dışında girebilen bir tek ben vardım desem yalan olmaz tabi ailemin işi gereği ben sokakta büyüdüm biraz da her neyse bi zaman sonra kalbimi ona açtım tabi yine bir aradayız vs hani güven diyoruz ya işte cesaret geldi güvene dayalı ki normalde xe öyle kimseye dökülmem her neyse bana verdiği cevap sadece seni kardeş gibi görüyorum oldu her neyse dedim çünkü ozaman biraz uzaktaydım yani askerliğimizi yapıyoruz tabi cesarette var ozaman çok üstelemedim ve kısa kestim tepki bile veremedim çünkü bikere güvenim var hadi dedim gelince ailem ile bide konuşayım hani ikna ederiz vs neticede aşılamıcak bişey değil her neyse geldim aileme bahsettim yani olmasını istedim sonuç yine hüsran o zaman herşeye yok dedim artık taş bastım yani ailemin tepkisi ise davul bile dengi dengine onlar biraz eski kafa tabi normaldir o gün bu gündür arkadaşlarımın neredeyse torunu olacak ama bende hamle yok o gün bir küstüm pir küstüm işte bide bunu diyen ailem ona yardım adı altında evlendiğini öğrenince koşuşturdular işlerini hallettiler ben orada yıkık dururken kimse kalkıp ta noluyo demedi...) şimdi arada görüyorum kendisini eskisi gibi olmaya çabalıyo ama bende ne istek var ne bi yeşil ışık anlıcan ben böyle aldım dersimi sen sen ol güvenirken bile en az 5 kere düşün 5 kere tekrar et 5 kerede kendini sorgula ve yargıla..🫩😔

"Ey Peygamber! Mehirlerini verdiğin hanımlarını, Allah'ın sana ganimet olarak verdiği ve elinin altında bulunan cariyeleri, amcanın, halanın, dayının ve teyzenin seninle beraber göç eden kızlarını sana helâl kıldık. Bir de Peygamber kendisiyle evlenmek istediği takdirde, kendisini peygambere hibe eden mümin kadını, diğer müminlere değil, sırf sana mahsus olmak üzere (helâl kıldık). Kuşkusuz biz, hanımları ve ellerinin altında bulunan cariyeleri hakkında müminlere neyi farz kıldığımızı biliriz. (Bu hususta ne yapmaları lâzım geldiğini onlara açıkladık) ki, sana bir zorluk olmasın. Allah bağışlayandır, merhamet edendir."

- Hz. Aişe'nin ayet konusundaki tepkisi şu noktada olmuş: "Bir kadın kendini Peygamber'e mi hibe edermiş? Ne kadınlar varmış şu dünyada!.."

- Hz. Aişe'nin sıra konusunda, Peygamber'in dilediği karısının yanında daha fazla kalması konusunda da soruları olmuş. Soruların yöneltildiği sırada bir ayet daha gelir; Ahzab 51:

"Onlardan dilediğini geriye bırakır, dilediğini de yanına alırsın. Boşadığın hanımlarından arzu ettiğini tekrar yanına almanda, senin üzerine bir günah yoktur..."

- Hz. Aişe, bu ayet üzerine kendini tutamamış: "Görüyorum ki, senin Allah'ın yalnız senin hevan için koşturuyor." (Kaynak: Buhari, Tefsir, 7; Tecrid, Hadis, 1721; Müslim, Rıda, 49, 50, Hadis, 1464; Ibni Mace, Nikah, 57, Hadis, 200; Ahmet Ibn-i Hanbel, 6/134, 158, 261)

Öncelikle sevilmek de güvenmek de aslında hemen hemen bir sayılır.

Sevmeden birine güvenemezsin sevdikten sonra da o güven boşa çıktığı zaman birini sevmek ve tekrar güvenmek cesaret istiyor.

O yüzden hayatımıza aldığımız kişileri tamamen benimsemek için çok iyi tanımamız gerekiyor.

İnsan oğlu çiğ süt emmiştir , Ben hiç kimseye güvenmiyorum artık. O yüzden güven çok önemli insan güvenmediği birisini asla sevemez, hep şüphe duyar tedirgin olur.