Sana göre aşk, hangi alet olur?

Bence ben sana şöyle söyleyeyim: Aşk bana göre bir pusula gibi bir alet olurdu. Hani insan bazen hayatta yönünü kaybeder ya… İşte gerçek aşk o zaman kalbin yönünü gösteren bir pusula gibi olur. Gürültünün, karmaşanın içinde insanı doğru tarafa çevirir.

Samimi olarak düşününce, aşk insanı huzura götüren bir rehber olmalı. Sadece heyecan veren bir şey değil; insanı olgunlaştıran, sabrı öğreten, kalbi yumuşatan bir şey. Tıpkı pusulanın kuzeyi göstermesi gibi, gerçek aşk da insanı iyiliğe, merhamete ve sadakate yönlendirir ahlaka uygun olan aşk da zaten böyle bir şeydir diye düşünüyorum. İnsan sevdiğinde daha güzel bir insan olmaya çalışır. Kalbini korur, karşısındaki insanın da kalbini incitmemeye dikkat eder. Çünkü sevgi emanet gibidir.

Bence aşkın en güzel tarafı huzur vermesidir. İçinde saygı, güven ve dua varsa o sevgi sağlam olur. Pusula nasıl yönü şaşırmamak için kullanılırsa, kalpteki gerçek sevgi de insanı yanlış yollardan uzak tutar aşk bir pusula olurdu. Çünkü doğru olan sevgiler insanın kalbini daima iyiliğe, sabra ve huzura doğru yönlendirir. Böyle bir sevgi insanın hem dünyasını hem de kalbini güzelleştirir.

Bence aşk biraz pusula gibi olur. Çünkü insan bazen kaybolsa bile yönünü yine orada bulur. Bazen de yanlış yönü gösterir ama yine de insanı bir yere götürür. Aşk biraz böyle bir şey, insanın yönünü değiştiren ama aynı zamanda kendini tanımasına da sebep olan bir duygu.