Beni gerçekten sever mi?

Gelecekteki eşim olursa eğer nasıl kabulleneceğim bilmiyorum Birini tanımak bile istemiyorum bu yüzden. Geçmişini kıskanıyorum geçmişindeki kızlarla yaşadığı ilişkileri, anıları, onlara verdiği değeri, sevgiyi, saygıyı., Kabullenemiyorum kıskanıyorum deliye dönüyorum benim normal bir insanla normal bir anım bile yokken geçmişte başka kızlarla olan mutluluğunu kıskanıyorum çünkü hiçbir zaman bana ona verdiği değeri vermeyecek beni öyle sevmeyecek bana öyle bakmayacak deli oluyorum kıskançlıktan kıyaslıyorum kendimi. Zaten benim gibi zavallı bir mahlukatla evlenmek ister mi ancak çıkarı için yapar bunu neden beni sevmeyecek değer vermeyecek çünkü başka kadınlar daha ağır basacak unutamayacak onları seslerini gülüşlerini kokularını hiçbir anını unutmayacak benimle zaman geçirmek bile istemeyecek çünkü onlarla mutlu olduğu kadar olmayacak niye ya niye diyorum içimden niye beni sevmeyecek niye bana o kadar âşık olmayacak ne eksiğim var benim sonra ne kadar yetersiz zavallı olduğumu görüyorum makyaj yapamayan oyun oynamayan eğlenmeyi içmeyi bilmeyen bir kızı napsın niye evlensin niye âşık olsun zarif özgüvenli ışıl ışıl parlayan kadınlar varken ben en başta yenilgiye uğramışım zaten Diğer kızlar gibi zarif, akıllı, özgüvenli, yetenekli değilim. Merak edilecek, özlenecek biri değilim bu yaşıma kadar hiçbir erkek beni sevmedi dul kadınlara bile âşık olunuyot bana olunmadı birbirini seven insanlar görmeye tahammül edemiyorum evlensem bile bitmeyecek niye benim elimi tutsun niye konuşsun niye benimle yemek yesin niye benimle uyusun niye benimle zaman geçirmek istesin onca harika kadın varken niye beni seçsin niye sevsin ben kimim ki onların karşısında dayanamıyorum tahammül edemiyorum sahip olamadığım yaşayamadığım şeyleri başkasında görmeye dayanamıyorum