Eski sevgilimi hem istiyorum hem istemiyorum, bu travma bağı mı yoksa bitmemiş bir ilişki mi?

Merhaba, gerçekten objektif yorumlara ihtiyacım var çünkü kendi içimde netleşemiyorum.

2 yıl önce 3,5 yıllık bir ilişkim bitti. İlişkiye 18 yaşında başlamıştım. İkimizin de ilk aşkıydı. Çok gençtik, çok yoğun yaşıyorduk. İlişkimiz aşırı toksikti; kıskançlık, iniş çıkış, ayrılıp barışmalar… Ama bağımız çok güçlüydü. Ayrıldık ama hiçbir zaman tamamen kopamadık.

Ayrıldıktan sonra yaklaşık bir yıl boyunca beni gizli numaradan aradı. Telefonu açıyordum, 1–2 saat boyunca hatta kalıyorduk ama konuşmuyorduk. İkimiz de birbirimizin hatta olduğunu biliyorduk. Sadece varlığını hissetmek vardı. Çok tuhaf ama çok yoğundu.

Sonra tekrar konuşmaya başladık ve iki gün sonra buluştuk. Bana sarıldı, yeniden denemek istediğini söyledi. Artık daha olgun olduğunu, o dönemlerin ergenlik ve toy­luktan kaynaklandığını anlattı. Ama bana sarıldığında hiçbir şey hissetmedim. Aksine içimde öfke vardı. Yanında durmak istemedim. 1,5 saat bile kalmadan eve döndüm ve istemediğimi söyledim.

Ama işin garip tarafı şu: Gerçekte onu istemediğimi söylerken, sosyal medyadan her gün onu takip ediyordum. Arkadaşlarına, kuzenlerine soruyordum. Yani hayatımda olmasını istemiyordum ama hayatımdan da çıkarmıyordum.

O buluşmada şunu fark ettim: Aklım istiyor gibi ama bedenim istemiyor. Yanında huzur yoktu. Bunu dinledim ve hayatıma yeni birini aldım.

Yeni biriyle birlikteyken tekrar yazdı. Buluşmak, barışmak istedi. Kabul etmedim. Hem o anki ilişkim için saygısızlık olurdu hem de istemediğimi sanıyordum. Onu özlesem bile istemediğime inanıyordum.

Sonra ani bir kararla hayatımdaki kişiyle istemem oldu (resmi söz olmadı). Ama o dönem zaten çok kararsızdım çünkü aklıma sürekli eski sevgilim geliyordu ve yeni ilişkide de sorunlar yaşıyorduk.

İstemem olduğu gece eski sevgilim tüm sosyal medya hesaplarını kapattı. Üzüldüğü için yaptığını düşünüyorum. Ben ise mutlu olmam gerekirken sabaha kadar ağladım. Pişmanlık mıydı, özlem miydi, egom mu incindi bilmiyorum ama içim parçalandı.

Sonrasında yüzük taktığım kişiyle ciddi problemler yaşadık. Bana psikolojik şiddet uyguladı. Ailesi tarafından hakarete uğradım ve o beni korumadı. O an şunu düşündüm: “Ben 3,5 yıllık ilişkimde toksik diye ayrıldım. Şimdi aynı şeyi neden kendime yapıyorum?” Ve ayrıldım.

Ayrıldıktan sonra beni korumaya başladı. Ailesine karşı durdu. Hatta onlardan ayrıldı. Yani hak ettiğim değeri zamanında alamadım, ben gidince verdi.

Şimdi hâlâ peşimde. Beni çok seviyor, çok değer veriyor. Ama ben onunlayken bile aklım eski sevgilimde kalıyor.

Eski sevgilimi hem istiyorum hem istemiyorum.

Onu özlüyorum ama yanımda istemiyorum.

Onunla gelecek hayal edemiyorum ama onsuz da içim rahat değil.

Beni çok seven biri var ama ben onu sevdiğimden emin değilim.

Bir de şu var: Ayrıldığımız dönem “ne olursa olsun şu gün şu saatte buluşalım” diye sözleşmiştik. O gün geldiğinde gelmedi. Hatırlattım. Başka bir kızla date’teymiş. O kızı bırakıp yanıma geldi. Ama geldiğinde bana öfkeliydi. “Sen sözlenmedin mi, neden aradın, neden geldin?” gibi şeyler söyledi. Çok kötü davrandı. Büyük ihtimalle kırgın ve öfkeliydi. Ama şu da var: Sevmeyen bir insan, başka bir kızla birlikteyken bir telefonla kalkıp gelmez diye düşünüyorum. Bu da kafamı karıştırıyor.

Şimdi sosyal medya hesaplarını tekrar açmış.

Eski sevgilim bana iyi davranmadı ama içimde hâlâ bir bağ var.

Bu travma bağı mı?

Egom mu devrede?

Alışkanlık mı?

Yoksa gerçekten bitmemiş bir şey mi var?

Gerçekten yolumu bulamıyorum. Ne istediğimi bilmiyorum. Her seçenek bir şekilde yanlış hissettiriyor.