Yıllar süren ilk aşk, evlilik hayalleri ve hayal kırıklığı gerçekten unutulabiliyor mu?

Size biraz klişe gelebilir ama sonuna kadar okuyun.

18'inde bir sevdaya tutuldum ilk görüşte aşka inanmasam da görür görmez keşke tanışsak dediğim kişiyle tanıştım. En zor günlerimde umut oldu, bu dünyada ben olmasam bile aynı sen diyecekleri kadar aynıydık biz ruhlarımızdan birbirine bağlıydık. Yeri geldi 10 dk görüşmek için 1 saat yol çekti ama çok masumduk her şeyin güzel olacağına o kadar inandık ki... ben ayrılıklar, aldatmayla olur sanardım günden güne solan duygularımı farketmeden

Hep evlilik hayalleri kurardık çocuğumuz olsa adı ne olurdu hangi şehirde nasıl bir evde yaşardık diye gece boyu konuşurduk. Sarı sitelerde ev ilanlarına bakardık sanki hemen tutup taşınacakmışız gibi hâlâ soruyorum kendime sahi bu kadar severken noldu bize diye

Zaman geçtikçe o büyüdü ben büyüdüm artık ilişkimiz daha oturaklı bir hale geldi sanki 20 yıllık evli gibi bir durağanlık sardı. O hayatta mücadele etmekten yoruldu bense yorgun bir hayatı geride bırakmak için daha da mücadele ettim. O ben bu kadar şeyi yapamam dedi ben o zaman nasıl bir yuva kuracağız dedim. Gözlerinde kalbinde başkası yoktu tamam ama artık bende yoktum sanki... fikir ayrılıkları kavgalar ben sadece önemsenmek düşünülmek değer görmek istiyordum çünkü ben değer veriyordum. O artık detaylara takılmak istemiyordu özürlerin arkası kesilmese de gelişme yoktu bu da beni yıprattı sürekli ben dedim ben dinledim ben çabaladım artık olmuyor diye bile ben dedim ve bana gitme bile demedi sadece belki de en doğrusu budur demekle yetindi ben zaten bitmiştim onda..

O da bende bitti sanıyordum beynimde onu kovup yok etmek için çabalıyorum sana bu kadar haksızlık eden, önemsemeyen, ciddi bir yola bile girmeyen birine ne üzüleceksin desem de onu görme ihtimali bile kalbimi hâlâ hızlandırıyor belki burada görürüm diye gözlerim onu arasa da aklım hâlâ başımda ne onunla oluyor ne de onsuz...

O ise çoktan yoluna baktı sosyal hayatına devam ediyor kendi kafasına ve standartarına göre birini bulur olan yine bana olur. Elbet bir gün kalbimden de çıkar belki yarın belki sonra.

Çok detay veremesem de sadece içimi dökmek istedim gerçekten unutulabiliyor mu geçmiş?