Sevdiğinin 4213 sigara izmaritini saklatan aşk mıdır, yoksa takıntı mı?

Bana göre aşktır ya, çılgınlık ve deliliktir ya.. Aşk içinde bir tutam takıntı da barındırıyor diye düşünmekteyim, aşık olduğumuz kişiye diğer herkese göre daha fazla takık olmaz mıyız, tabii ki Kemal Basmacı kadar uçlarda değil, ona ait her şeyi daha itinayla saklamaz mıyız..

Bir insan sevdiğinin dokunduğu kimi şeyleri saklamak ister, sırf onun eli değdi diye, ondan bana anı kalsın diye, safça aşkının masumane simgesi olsun diye, bir gün duygular bitse bile, o sağlık orada kalsın diye, bir zamanlar sevdiği kişiyi zaman zaman yad etmek için belki de lakin dokunduğu her şeyi sağlayabilmek nasıl desem çok uçlarda bir şey, takıntısal bir şey tabii ki.

Ben bu durumu herkesin aksine masumane bir takıntı olarak görmekteyim, masumane takıntısal bir aşk. Hatta kitaplarını okuduğum, çok sevdiğim sevgili Serhat Yabancı'nın Kemal Basmacı hakkındaki düşüncelerine katılmamaktayım , o yazarın ilk kez bir düşüncesine katılmıyorum.. Serhat Yabancı, Kemal Füsun'u değil, "Füsun'un kendisine yaşattıklarını seviyor, sevdi. Füsunlayken birlikte olduğu Kemal'i seviyor"diyor, tam olarak böyle demese de buna yakın şeyler diyor Sevgili Serhat Yabancı lakin o zaman neden Füsun'dan bir başkası Kemal Basmacı'ya böyle hissettirmedi. Bir çok kadın tanımıştır, neden onlarda tutuklu kalmadı. Neden Füsun'la olduğu gibi başkalarıyla olmadı, Füsun'u bu kadar özel yapan neydi, sadece Kemal'in takıntısı mı?

Füsun bu hayattan gittikten sonra neden onun yerine kimseyi sevmedi, acısını onun anılarına tutunarak yaşadı, herkes benim düşündüğümün aksini düşünüyor lakin aşık olmamış olamaz, aşkı yaşayış boyutu çok uçlarda, belki psikopatça lakin kaç yıl bekledi onu, o zaman Füsun neden bu kadar çok bekletti, takıntı sanki daha çok kavgasal olarak yaşanıyor lakin Kemal bekledi, baskı uygulamadan, zor uygulamadan bekledi. Ve Sibel'e karşı da Füsun'a karşı da vicdan azabı çekti , onun yerine neden başkasıyla olmadı, sadece takıntı diyemeyiz buna bence, Kemal'in duygularının masumanelik barındırdığını düşünüyorum. Nazını çekti, niyazını çekti ki bir zahmet de çeksin yani, Kemal'i çok sevsem de nişan listesine Füsun'ların da adını yazışını gaddarca buluyorum.

Takıntı çok tehlikeli bir şey bana göre. Ona dünyayı dar etmek gibi bir şey, baskı uygulamak gibi bir şey, dayatmak gibi lakin Kemal bunların hiçbirini yapmadı, evet Füsun'un hayatını mahvetti lakin kendi de acı çekti , sekiz yıl bekledi onu.

Kemal'in çok alternatifi olmasına rağmen sadece Füsun'u istedi, ben buna sadece takıntı diyemiyorum. Lütfun da hoş kahrın da hoş gözüyle baktı Füsun'a, bu adam s@lak mı ya neden dokuz yıl bekledi bu kızı, neden içinden atamadı onu, statü olarak Füsun'dan üstün olmasına rağmen neden dünyası Füsun'la dolu oldu..

Aslında ikisini de aynı anda istedi Kemal. Sibel'i istedi çünkü, o zamanlar bekaret konusu mühimdi, onu zor durumda bırakmak istemedi. Füsun'u da istedi, belki herkesten daha çok ama bunu Füsun onu terk edince anladı.

O rüyasında gördüğü ayçiçek tarlası, Belkıs'ın yaşadığı trafik kazası resmen Füsun'un kaderiyle ilişkili, insanın tüylerini diken diken edecek türden. Neyse konuya döneyim, Masumiyet Müzesi benim için bir baş yapıt, arada yine uğruyorum izlemeye. Kemal'in sevmediğini, aşık olmadığını düşünmüyorum. Kemal , Füsun 'da kayboldu bence.. 4213 sigara izmaritini biriktirebilmek, saklamak sadece takıntı olamaz, başkalarına delilik, belki de bayağılık gelen şeyler Kemal'i yaşatıyor yoksa başa çıkamazdı Füsun'suz kalmakla. Onunla olan izleri anılarla beraber yaşasın istedi, ondan sonrasını istemedi, sadece peşinde koştuğu duygu şehvet olsaydı bir sürü kadın var yani ve Füsun bir daha gelmeyecek, bundan sonrası için hayatına dönebilirdi lakin anılara tutunmayı tercih etti , evet takıntı lakin masumluk barındıran bir takıntı bana göre , masumiyet barındıran bir takıntıyla aşık oldu Füsun'a, aşık kaldı ilelebet..